web analytics
Posts Tagged "dankbaar"

NIEUW LEVEN
Wat kan ik verlangen naar het voorjaar dat in aantocht is. De tere groene sprietjes die zich een weg banen naar boven en wiebelend staan te knipogen naar de zon.
De knopjes van de bloemen die vol leven zitten en stil en vol vertrouwen wachten tot het moment gekomen is dat zij in volle glorie mogen bloeien en schitteren voor ieder die het wil zien.
De lammetjes die zich nu soms al aankondigen, wiebelig op hun zwakke pootjes, of al dartelend in de wei als de eerste zonnestralen hen verwarmt.
De kinderen die al zonder jas naar buiten willen. De zon schijnt, het is immers bijna zomer.
Zo geniet ieder op zijn eigen wijze van dit ontluikende wonder, voorjaar, nieuw leven, daar waar alles zo dor en doods leek.
Maar ondertussen ontstond er iets heel moois van binnen in schijnbaar dorre takken of diep verborgen onder de grond.
God is en was aan het werk.
Zou Hij dat alleen in de natuur doen of zou Hij ook met net zoveel Liefde en aandacht aan het werk zijn in onze levens? In welk jaargetijde van ons leven wij ons ook bevinden, Hij is ook in ons aan het werk.
Soms duidelijk zichtbaar en een andere keer diep verborgen en onzichtbaar,
Maar Hij is er bij, dat is zeker en Hij laat ons nooit los.
Soms moet er gesnoeid worden en dat is een pijnlijk proces. Maar juist daarna kunnen bomen, struiken en ook wij mooier groeien en bloeien dan ooit te voren.
Zelf kijk ik altijd met ontzag naar de wilgen, die stoere bomen, keurig op een rij langs mooie landweggetjes of in het park waar ik bijna dagelijks met de hondjes wandel.
Als ze gesnoeid zijn, zien ze er zo kaal en treurig uit en staan ze eenzaam voor zich uit te staren.
Er is geen kraak, smaak of heerlijkheid meer aan en toch staan ze daar geduldig te wachten tot het tijd is om al hun takken weer te ontvouwen en de tere groene blaadjes te laten ruisen in de wind.
Sommige oude wilgen zijn helemaal uitgehold, ze vormen met hun wortels een prachtig woest landschap waar sommige dieren zich graag tussen verschuilen. Zij hadden niet meer de kracht om nieuwe takken te maken met jong blad, maar ze vormen een schitterend schouwspel waar menig voorbijganger met ontzag naar blijft kijken. De kinderen fantaseren over het hol in de boom, wie of wat daar misschien in zou wonen. En als ze geluk hebben vertellen hun vader of moeder hen ’s avonds bij het naar bed gaan een mooi verhaal over die stoere oude boom, die al zo veel heeft meegemaakt en ook nu nog van heel veel waarde is.
Maar op een dag na een zware hevige storm was de boom als een luciferhoutje om geknikt, zo leek het wel. Haar kracht was verdwenen en ze had zich over gegeven aan de kracht van de natuur.
Een paar dagen later was ze helemaal verdwenen, alleen haar stronk stond er nog.
Toen ik daar naar keek moest ik wel even slikken. Ik had zo van haar genoten en nu was het voorbij, tenminste… dat dacht ik.
Ik wandelde verder en opeens zag ik daar mijn boom liggen. Kinderen klommen en klauterden over de boom heen. Ze lachten en joelden en hadden de grootste pret. Moeders gebruikten de boom als bankje en genoten zichtbaar van de zon.
Het leek wel of de boom naar mij knipoogde: “Zie je wel dat ik zelfs nu nog iets mag betekenen voor deze kinderen en hun moeders?”
En toen de lente echt aanbrak en de natuur zich in al zijn schoonheid liet zien, ontsproten er allemaal jonge groene scheuten uit de stronk van die oude wilg.
Haar leven was niet voor niets geweest en zou altijd door gaan op wat voor manier dan ook.
Ja, zo zou het altijd zijn.
Ieder leven, hoe lang of kort ook, is van waarde en heeft een doel, dat wij niet altijd kunnen zien of begrijpen. Alles past in Gods grote plan en Hij zal het voleindigen.
De komende tijd mogen we dit weer terug zien in de natuur, die altijd weer tot leven komt.
Als God zo goed zorgt voor het kleinste bloempje, zou Hij dan ook niet vol Liefde omzien naar jou en mij?
Hij maakt er iets moois van, daar mag je op vertrouwen.

De gevelde boom

Daar ligt hij dan de grote reus
geveld door stormgeweld
zijn wortels kwetsbaar naar omhoog
zijn dagen zijn geteld.

Toen hij nog stond te pronken
de grootste van alle bomen
de vogels nestelend in zijn takken
kon hij eindeloos dromen.

Hoe zou het voelen als hij vrij zou zijn
losgescheurd van moeder aarde
soms verlangde hij er naar
vond zichzelf van weinig waarde.

En nu ligt hij daar de grote held
hoe lang zou het nog duren
voor hij wordt verpulverd
met heel veel herrie en grof geweld?

Het voorjaar breekt door alles heen
maar voor hem is de herfst gekomen
geen vogels meer die nesten bouwen
en in zijn kruin komen wonen.

En toch is hij ook nu gelukkig
kindervoeten dansen op zijn takken
ze omarmen hem en lachen blij
proberen elkaar te pakken.

Ze klauteren en klimmen
in een wankel evenwicht
voor hem zijn het kleurige vlinders
een lichte last en vederlicht.

Moeders gebruiken hem als bankje
genietend in de zon
honden tillen hun pootje op
wie zoiets toch verzon.

Hij beseft met weemoed
er is een tijd van komen
en van gaan.
In dankbaarheid sluit hij zijn ogen
omdat hij zo lang
recht op heeft mogen staan.

www.myplaceofpeace.com/nieuw-leven-kort-verhaal-met-gedicht/
Cobi van der Hoeven

Dankbaar

Posted by: Cobiin Dank/aanbidding, GEDICHTEN Cobi
20
jan

Dankbaar

Dankbaar ben ik voor Uw Liefde
Uw aanwezigheid in mij
U steeds meer te mogen kennen
dat maakt mij zo blij.

Dankbaar ben ik voor de warmte
van lieve mensen om mij heen
voor familie vrienden en buren
ook al ben ik soms alleen.

Dankbaar ben ik voor een huis
een dak boven mijn hoofd
voor mijn lieve dieren
voor Uw trouw tot over de dood.

Dankbaar ben ik voor gedachten
die ik in woorden vangen mag
voor mijn tranen en emoties
voor de liefde en een lach.

Dankbaar ben ik voor alle dingen
die ik nu niet noemen kan
het maakt mij tot wie ik ben
en dit gedicht eindeloos lang.

Danken wil ik alle dagen
of het nu mee of tegen zit
het brengt mij heel dicht bij U
en maakt zware lasten licht.

www.myplaceofpeace.com/dankbaar-2

Ik wil

Posted by: Cobiin GEDICHTEN Cobi, Leven2
20
apr

Ik wil

Ik wil weer normaal
ik wil weer net als toen
ik wil weer zoals vroeger
ik wil gewoon een zoen. 

Van m’n buurman, m’n kleinkinderen
mijn kinderen en de groenteman
een knuffel of een high-five
ik wil dat het weer kan.  

Ik wil voordringen en duwen
in een drukke superzaak
gewoon op lange tenen trappen
al worden mensen nog zo kwaad. 

Ik wil de deurbel weer horen
‘k wil in een propvolle lift
niet weten wie Mark Rutte is
gewoon een onbekend gezicht. 

Ik wil weer herrie om me heen
vliegtuigen in de lucht
auto’s in de file
wil ik dit echt terug?

Corona weer gewoon een woord
voor een mooie bloem
ik wil gewoon dankbaar zijn
ja…dat ga ik doen!

www.myplaceofpeace.com/ik-wil

Dankbaar

Posted by: Cobiin GEDICHTEN Cobi, Goede Vrijdag
30
mrt

Dankbaar

(Goede Vrijdag)

Dankbaar voor Uw offer
dankbaar voor het open graf
dankbaar voor Uw leven
dat U ook voor mij gaf.

Dankbaar voor de kruisweg
hoewel niemand er om vroeg
dankbaar voor Uw lijden
dat U voor mij droeg.

Dankbaar dat ik vrij
nu tot God mag gaan
mijn schuld is weg gedaan
ik mag vrijmoedig tot Hem gaan.

Dankbaar voor Uw Liefde
zo groot onpeilbaar diep
voor ieder mens op deze wereld
U hebt ons zo oneindig lief!

www.myplaceofpeace.com/dankbaar

Een klein lichtje

Dank U Heer voor de nieuwe dag
die bijna aan gaat breken
voor hoop en liefde in mijn hart
klaar om door te geven.

Dank U voor het licht
de zon die weldra op zal gaan
voor Uw Liefde diep in mij
die altijd zal blijven bestaan.

Dank U voor dit leven
dat God mij in Zijn Liefde gaf
dat ik als een geschenk van Hem
iedere dag omarmen mag.

Dankbaar ben ik dat ik kan danken
voor zegeningen groot en klein
laat mij Heer in deze wereld
een heel klein lichtje mogen zijn.

www.myplaceofpeace.com/een-klein-lichtje

De geur van herfst

Posted by: Cobiin GEDICHTEN Cobi, Herfst
3
okt

De geur van herfst

Als ik ’s morgens vroeg
de ramen wagenwijd open gooi
het gras en de bladeren zie
met de dauw getooid.

De fruitige geur van herfst
zwevend in de lucht
dan ontsnapt aan mijn ziel
een diepe dankbare zucht.

Een palet met vele kleuren
plakte God aan de hemelboog
zodat we ons op Hem zouden richten
niet op het dal maar hemelhoog.

De wolken met hun randen
zilvergrijs en goud
tonen mij hoeveel God
van deze wereld houdt.

Zie ik de lucht in vele kleuren
oranje paars en rood
dan kan ik alleen maar stamelen
oh mijn God wat bent U groot.

Ik adem heel diep
de herfstlucht naar binnen
en als vanzelf begint mijn hart
jubelend te zingen.

Ik voel me dankbaar
groot en ook heel klein
het was fijn om zo heel even
één met God te mogen zijn.

Heer wilt U mij steeds
blijven leiden
zodat ook in de herfst van mijn leven
ik Uw geur mag verspreiden.

www.myplaceofpeace.com/de-geur-van-herfst

Gods adem

Posted by: Cobiin Dicht bij God2, GEDICHTEN Cobi
30
jun

Gods adem

De zon tuurt stiekem
door een kier van de gordijnen
hij knipoogt naar me
en hij wenkt me zacht.

Ik spring uit bed
en open wijd de ramen
ik hoor de vogels zingen
zie de zon die naar me lacht.

Ik adem Gods adem
heel diep naar binnen
en ik voel me zweven
als een arend op de wind.

Zo wil ik deze dag beleven
dicht bij God de Vader
en blij en dankbaar
als een kind.

Toch ga ik verder

Posted by: Cobiin GEDICHTEN Cobi, Jezus2
16
feb

TOCH GA IK VERDER

Ja Heer, ik ben wel dankbaar
en ik weet U vergeet me niet
en toch heel diep van binnen
heb ik zo’n intens verdriet.

Het roert zich juist op die momenten
als ik het helemaal niet verwacht
als alles lijkt op pais en vree
op mijn gezicht een brede lach.

Het is een masker dat ik op zet
wanneer en waar ik het maar wil
maar in m’n oren suist en gonst het
hoor ik een smartelijke gil…

Van verdriet en diep verlangen
naar eenheid zoals U het hebt bedoeld
naar kennen en gekend worden
zoals ik het nog nooit heb gevoeld.

En toch pak ik m’n kruis op
en ga verder op de smalle weg
met naast mij een Vriend, Zijn naam is Jezus
die Zijn arm om mijn schouders legt.

Even stil staan
even schuilen
even praten met de Heer.

Even luisteren
even huilen
dan gaat het wel weer.

Even wachten
stil vertrouwen
Hij is hier in en om je heen.

Kracht van boven
omgeven door Liefde
God laat geen mens alleen.

Niets meer voelen
en toch weten
dat je door God wordt gekend.

Hij houd je vast
in licht en duister
omdat je voor Hem heel kostbaar bent.

Zo ontstaat
een gouden randje
op een stil moment van de dag.

Dan weer opstaan
vervuld van vrede
dankbaar omdat je leven mag!

Soms dan loop ik over
over van geluk
ik wil zingen en juichen
de dag kan niet meer stuk.

Soms ben ik alleen
overmand door verdriet
de zon schijnt door de ruiten
maar ik zie het niet.

Soms ben ik zo dankbaar
ik kan geen woorden vinden
om dit naar God te uiten
m’n hart kan alleen maar zingen.

Soms ben ik zo depri
zo depri als een deur
alle kleuren zijn verdwenen
de wereld is gehuld in een grauwe sleur.

Maar hoe ik mij ook voel
gelukkig of depressief
God verandert nooit
Hij heeft mij zo lief.

Hij geeft mij nieuwe moed
om toch weer door te gaan
met Hem beklim ik de hoogste top
samen met God kan ik alles aan.