web analytics

LAAT DE KINDEREN TOT MIJ KOMEN

Zo stil en koud
zo klein en lief
zo mooi, zo zacht
mijn hartedief.

Geen recht van bestaan
geen enkele hoop
ik zoek naar leven
maar vind de dood.

Ik bid tot God
en roep Hem aan:
“O Heer, waarom?
wie heeft dit gedaan?”

Ik kijk omhoog…
hij is niet dood!
want ik zie God
met mijn kind op schoot.

Tags: , , ,

This entry was posted on donderdag, februari 7th, 2013 at 20:02 and is filed under GEDICHTEN Cobi, Overlijden. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

No comments yet

Leave a reply

Name
Mail (will not be published)
URI
Comment