Zo kostbaar

Uw ogen zagen zijn vormeloos bestaan
o Heer, waarom is het misgegaan?
In de moederschoot werd hij geweven
waar is nu Uw levensgeest gebleven?

U nam nog voor U had gegeven
een leventje dat niet eens mocht leven.
Toch al zo kostbaar in Uw ogen
dàt Heer wil ik alleen geloven.

Voor U is dit leven zoveel waard
U zal het voleinden,
ook al heb ik het nooit gebaard.

'k Mag van dit kindje blijven houden
help me Heer, U te vertrouwen.

IEMAND

Als de Vader aan iets begint, dan maakt Hij het altijd af.
Een kindje in de moederschoot geweven, dat verdwijnt niet zomaar.
Nee hoor, Hij maakt er iets moois van, ook al kunnen wij het
hier op aarde niet meer zien.
En zo is het ook met onze levens.
Onze Vader is een goed werk in jou en mij begonnen.
Denk je dat Hij zoiets moois zomaar links laat liggen?
Integendeel, Hij heeft een plan met jouw en mijn leven,
alleen hij kan er iets moois van maken, als wij Hem dat toestaan.