| UW
WERELD, ONZE WERELD Er
is zoveel verdriet
er is zo heel veel leed
een grafje van een kindje
een broertje dat haar bloemen geeft.
Een vader en een
moeder
overmand door verdriet
ik vraag mij af, o Heer
of U dat allemaal wel ziet?
Of zit U hoog en
droog
daarboven op Uw troon
en denkt U af en toe,
't is hun verdiende loon?
O Heer, het spijt me
zo
ik word zo ziek van dat geweld
maar U bent vol van liefde
dat is het enige dat telt.
U troost en U
bemoedigt
en U wilt ons geluk
daar zijn we voor geschapen
wij maken zelf Uw wereld stuk.
|

IEMAND
Zo komen we soms bij
onze Vader, met veel verdriet over al het leed in
deze wereld.
We kunnen het niet begrijpen en het lijkt er soms
op of God zo ver weg is, alsof Hij het niet eens
ziet.
Dat is natuurlijk niet waar, want als er iemand
is die weet wat Zijn kinderen door moeten maken
in deze wereld, dan is het God de Vader wel.
Al onze "waaroms", al onze vragen mogen
we dan ook bij Hem neerleggen.
Tegelijkertijd mogen we er op vertrouwen dat God
alles in de hand heeft, al hebben we geen idee
hoe.
Het plan dat God met deze wereld heeft wordt
gedwarsboomd, maar de overwinning is reeds
behaald. Hij heeft beloofd dat Hij alles nieuw
zal maken. En daar wil Hij nu al mee beginnen,
ook in jouw leven.
Vertel Hem maar alles wat je bezig houdt, de lijn
naar God is nooit bezet.

|