SAMEN DELEN

Ingezonden door: Arnold Fokkens (auteur onbekend)

Thuis komen.

Dat thuis komen is zo erg o God
Mijn thuis lijkt zo verlaten.
Steek ik de sleutel in het slot,
dan kan ik de stilte soms zo haten.
'k was op visite deze dag,
ze hebben mij verwend.
Ja, ik voel dat ik niet klagen mag en weet,
mijn verdriet is bij U bekend.
Maar steeds is daar dat lege huis,
waar hij mij niet meer wacht.
Ach, elk mens heeft zo zijn eigen kruis,
en elk mens zijn eigen klacht.

Mijn kind, zeg Mij al je verdriet,
Ik heb Mij niet vergist.
Echt, Ik negeer je tranen niet,
Ik weet dat je hem zo mist.
Als je dan de sleutel steekt in het slot,
denk dan, ik ben niet alleen.
De eerste die mij groet is God,
want Hij gaat nimmer heen.
Eens kom je thuis, waar hij ook is,
Ik kom je zelfs wel halen.
Dat thuis komen kent geen gemis,
dat is thuis, in de hemelse zalen.

Deze pagina is bestemd voor jouw pennenvruchten of hersenspinsels, die je graag met anderen zou willen delen.
Je kunt ze per email aan mij doorgeven, door boven in het menu (aan de linkerkant van deze pagina) op "Mail ons!" te klikken.