UIT DE STAF VAN EEN HERDER

"WANT EEN KIND IS ONS GEBOREN……."

Kerst; het feest van "het Kind". Ook raar, eigenlijk…..Wat kan een kind nu betekenen? Wat kan een kind nu doen? Waarom zo’n paniek in de hel, toen dit kind geboren werd? Waarom zo’n vreugde bij God en de mensen? In mijn eigen (groeiende) en jonge gemeente heb ik menig kind geboren zien worden. Iedere keer is daar weer die onuitsprekelijke vreugde, dat intense geluk over de geboorte van een kind….Eigenlijk toch raar, want wat kan zo’n kind nu doen? Wat "krijg" je als ouders nu van zo’n kind? Voorlopig waarschijnlijk enkel slapeloze nachten! Raar, bijzonder dus, dat wij – mensen – intens gelukkig kunnen zijn, euforisch van blijdschap met zo’n kind, terwijl het ons nog niets kan geven; terwijl het nog niets voor ons kan doen. Nee, ons geluk, onze blijdschap komt, omdat dat kind bestaat, omdat het "is"…..en daar zouden wij iets van moeten leren. Als onze kinderen opgroeien, en ze gaan wel wat "doen", dan verandert dat gevoel van blijdschap en geluk namelijk nog wel eens. Als het zich goed ontwikkelt, als het goede keuzes maakt en het wordt een gehoorzaam kind, doet goed op school en komt goed terecht, dan gaat het nog wel; wij zijn blij en trots. Maar, als datzelfde kind de verkeerde keuzes maakt, zich niet goed ontwikkelt en aan de drugs raakt, dan gebeurt er heel veel met ons gevoel van geluk en blijdschap. Misschien moeten wij dan – in dat laatste geval – nog wel eens terug denken aan dat begin…?

Klaarblijkelijk kunnen wij mensen een kind liefhebben, wat nog niets heeft gedaan, nog niets heeft gegeven, nog niets heeft gepresteerd, gewoon, omdat het bestaat, omdat het is…..En zo is het ook met onze Vader in de hemelen. Heel de Bijbel vertelt ons, dat God al van ons hield, toen wij nog niets konden doen, nog niets konden geven en nog niets konden presteren. Ja, zelfs in de baarmoeder hield hij al van ons (Ps.139). Ja, "toen wij nog vijanden waren is Christus voor ons gestorven" en hield de Vader al van ons! Hoe komt het dan, dat wij nu – nu wij geen kind meer zijn en nu wij heel veel voor Hem hebben gedaan, of niet gedaan, daaraan zijn gaan twijfelen; dat de Vader van ons houdt omdat wij zijn, omdat wij bestaan, niet omdat wij iets doen…? Zegt Jezus daarom; "wordt nu toch weer als dat kind!" Je bent onderweg bij het opgroeien iets heel belangrijks vergeten; dat God de Vader van je houdt zonder dat je ooit iets voor Hem had gedaan, gewoon omdat je bestaat en bent! Wat wij wel of niet voor de Vader doen, verandert Zijn onvoorwaardelijke Liefde en Zijn blijdschap over ons bestaan niet! Dat Hij soms in ons teleurgesteld is, of juist blij bemoedigd, ook dat verandert niets aan Zijn Liefde en blijdschap over ons! Oh, als wij dat eens konden geloven! Als de discipelen terugkomen van hun uitzending door Jezus, met de opdracht om de zieken te genezen en de demonen uit te drijven, dan lezen wij (Luc.10:17-20) hoe zij "met blijdschap" terugkeerden en buiten zichzelf van vreugde vertelden, hoe de "boze geesten voor hen vluchtten". Dan zegt Jezus: "verheugt u niet hierover….maar verheugt u, dat uw namen staan opgetekend in de hemelen". Daar moet en mag onze vreugde vandaan komen, en niet van ‘wat wij wel/niet doen"!

Dat had dat Kind Jezus allemaal in zich. Want, een kind heeft potentieel tot groei! Dit Kind zou een "Wonderbare Raadsman, Sterke God, eeuwige Vader, Vredevorst," worden, met sterke schouders! Dat wist men in de hel! Dat wilde men voorkomen.

Daarom verheugen wij ons, over onze kinderen; gewoon, omdat zij zijn, omdat zij bestaan, omdat zij adem halen in onze wereld, en, omdat er heel veel in hen zit; potentieel tot groei. Daarom verheugen wij ons over dit Kind, Jezus, omdat het straks zal groeien tot grote hoogte, zelfs aan een Kruis, waaraan Hij "heel de wereld tot Zich zal trekken" en alle kinderen Gods terug zal brengen in het Vaderhuis. Prijs God, voor dit Kind!

Gezegende Kerstdagen!

Ds.Ed Meenderink

Until Then Graphics

www.graphicsbypennyparker.com

midi by Barry Taylor

HOME