"Komt mijn cavia ook in de hemel, dominee?"

"Nee", zei de dominee, "want enkel mensen hebben een ziel en gaan naar God terug….". Toen ging het arme kind verdrietig naar huis, want ze hield zoveel van haar cavia…..Om dat arme schaapje een beter antwoord te geven, had de dominee de christelijke theologie geen geweld aan hoeven te doen, want ik lees toch echt in de Bijbel andere dingen over "God en de dieren"! Zelf worstel ik al zolang ik mij herinner met de plaats van de dieren in deze schepping. Vooral het "eten of gegeten worden" zit mij dwars….Momenteel genieten wij van onze vijver in de voortuin. Het krioelt er van de vissen. Voordat wij de hond uitlaten ’s-morgens, geven wij ze te eten en – lach niet! – praten met die beesten (wij kunnen ze zelfs aanraken….). Waarschijnlijk niet zo goed voor het evangeliserend effekt op onze buurt, want, "de dominee praat met z’n vissen!", lijkt mij niet echt een goede evangelisatieleus……Op gegeven moment is er een vis ziek en wij lopen met zorg in het park. Nadat mijn vrouw een vies groen middeltje meekreeg bij de dierenzaak knapte het beestje echter weer op en, wij weer gelukkig. Maar ja, diezelfde avond gooi ik zonder enige vorm van vissenliefde watertandend weer een makreel op de gril….Wat een wereld!!!

Hoe zit dat nu met God en de dieren? Wat gebeurt er nu met die cavia? De sterkste aanwijzing voor het feit, dat ik dat antwoord van mijn collega een betreurenswaardige blunder vind, vind ik in Ps.36:7-8:

"…Mens en dier verlost Gij, HERE. Hoe kostelijk is Uw goedertierenheid,
o God."

Kijk; met zo’n Schriftwoord had ik nu dat meisje met haar dode cavia bemoedigd! De gedachte is hier aan de "geweldige watervloed" (v.7), de zondvloed, waar mens en dier omkwamen vanwege de zonde (van de mens), maar waarna God mens en dier ook "verlost". Die zondvloed, en Noach’s redding daaruit, wordt dan in het Nieuwe Testament opgepakt als symbool voor onze redding en waterdoop. Het woordje "verlossing" meestal enkel gebruikt m.b.t. onze verlossing (in Christus) wordt hier op dezelfde wijze toegepast op de dieren. Logisch ook, want de dieren zijn ook – door schuld van de mens – meegesleurd in de tragiek van de zondeval! Zo zal dan de dierenwereld – eveneens door toedoen van een Mens; de "tweede Adam"; Christus – meegenomen worden in de Nieuwe Schepping en de voleinding daarvan. Stond er, nl., in Jes.11:6-7 als belofte voor het Messiaanse Rijk (wat reeds aangevangen is sedert de Komst van Jezus Christus!)niet : 

"Dan zal de wolf bij het schaap verkeren en de panter zich nederleggen bij het

bokje; het kalf, de jonge leeuw en het mestvee zullen tesamen zijn, en een klei-

ne jongen zal ze hoeden; de koe en de berin zullen samen weiden, haar jongen

zullen zich tesamen nederleggen, en de leeuw zal stro eten als het rund…." 

Dat betekent, dus, dat het helemaal nooit Gods bedoeling was, dat een leeuw eruit zou zien zoals hij er nu uitziet; met scherpe klauwen en grote tanden; dat is allemaal het gevolg van die tragedie van de zondeval! Hoe de eerste schepping eruit heeft gezien weet geen mens. Wij waren geheel anders, de slang was anders (lees maar!)en de dieren waren geheel anders. Communicatie over en weer tussen God, goden, mensen en dieren was klaarblijkelijk volkomen normaal…..en, vlees werd er niet gegeten. De wereld voor de zondeval was waarlijk een geheel andere wereld (in een andere werkelijkheid?)! Ik voel mij dus gerechtigd om deze wereld, waarin ik leef, als een gruwelijke, gevallen wereld te ervaren en te beschouwen, ver verwijderd van die eerste oorspronkelijke, waar de mens in harmonie leefde met dieren en goden en God. Toen de mens viel, werd afgesneden van God en der "berg der goden", waarop hij oorspronkelijk wandelde, en deze wereld terugviel naar de wereld van een "survival of the fittest" (Recht van de sterkste), heeft de Schepper ons en de andere bewoners van deze gevallen werkelijkheid bekleed, toegerust met de benodigde overlevingsmiddelen. De wijze waarop dat in de dierenwereld zichtbaar is en hoe elk dier op ingenieuze wijze zijn eigen overlevingsmechanismen heeft meegekregen om te ontsnappen aan zijn jagers, en, om zijn prooi te kunnen jagen, zodat uiteindelijk elke soort in leven kan blijven is dan weer typisch het magistrale werk van onze Vader. Maar, het blijft werken met en in een gevallen, onrechtvaardige, afschuwelijke en gevaarlijke wereld….Mocht u zich eens willen verplaatsen in het hart van onze Schepper m.b.t. het besturen van de dierenwereld (hoe moet Hij, die zowel het lammetje liefheeft als de welp, voorkomen dat een van beide uitsterft???) dan adviseer ik u om Job 39 eens helemaal te lezen! Prachtig, hoe God hier met Job in discussie gaat ! "Zou jij het beter kunnen, Job, in zo’n kromme wereld?"

Maar, "dieren hebben toch geen ziel!", zegt men dan, "dieren hebben geen kontakt met God!". Waar is dit op gebaseerd? Niet op de Bijbel; hoor maar:

 "Maar vraag toch het gedierte, en het zal u onderrichten; het gevogelte des

hemels, en het zal u inlichten….en laat de vissen der zee het u vertellen. Wie

onder deze alle weet niet, dat de hand des HEREN dit doet?, in wiens hand

de ziel is van al wat leeft…" (Job.12:7-10) 

"Al wat leeft" heeft een ziel, en "al wat leeft" heeft kontakt met God! En, "al wat leeft" kan ook instrument zijn van Gods Geest, want: 

"En het zal zijn in de laatste dagen, zegt God, dat Ik zal uitstorten van Mijn

Geest op alle vlees…" (Hand.2:17) 

"Alle vlees" is synoniem aan "al wat leeft". Als God enkel mensen daarmee bedoeld had dan had dat er echt wel heel expliciet gestaan; nee, er staat iets anders heel expliciet; de dieren zijn door en met de mens naar deze lagere werkelijkheid gevallen; de dieren zullen met en door de Mens weer opgenomen worden in de hemelse werkelijkheid waartoe zij allen behoren! De "verlossing" in Christus, die uiteindelijk voor ons zal uitmonden in een Nieuwe Hemel en een Nieuwe Aarde, zal ook voor de dieren gerechtigheid Gods brengen. Overigens, u had toch ook al in de Bijbel eens gelezen, dat een ezel het Woord Gods sprak, gedreven door de H. Geest, net zoals bij de profeten? (Num.22:28; Bileam was niet eens verbaasd, dat zijn ezelin het Woord Gods sprak, dus, zo ongewoon was dat niet!?!). En, dat er vele liefdesgeboden en voorschriften in Deut. en Lev. voor Israël betrekking hadden op de omgang met de dieren? Zelfs de sabbatsviering gold ook de dieren! Zelfs aan de dieren in Israël zouden de heidenvolkeren Gods ware bedoelingen en Liefde zien! En, aan onze dieren, in de Gemeente? Allemaal voorafschaduwing, beelden van de Tijd waarin God mens en dier zou verlossen uit deze gevallen wereld.

En, dat dieren bezeten kunnen geraken door boze geesten, net als een mens; was u dat ook al opgevallen? Zie maar in Mt. 8:28-33!

En dan nog de vele getuigenissen van mensen met een BD ("Bijna dood") ervaring, die allemaal vertellen dat er in de eeuwigheid ook dieren (zelfs bomen en planten!) zijn?

Ja, eigenlijk, in bijna al de mythen en oude religies (bijv.het Hindoeïsme en de religies van Noord Amerikaanse indianen en de Aboriginals) van de mensheid komen wij dieren "met een ziel’ tegen. De wrede gedachte, dat cavia’s niet in een hemel komen lijkt mij dan ook eerlijk gezegd eerder voortkomen uit de gedachtewereld van een typisch westers, modern en van-de-natuur-vervreemd materialistische mens, die meent, dat heel de rest van de schepping er is om door hem gebruikt, uitgebuit en gedomineerd te worden….Alles moet er toch zijn om de goddelijke mens te dienen en te aanbidden…? Voordat een Noord Amerikaanse indiaan een bison de genadeslag gaf, vroeg hij eerst vergeving aan het dier, dankte het, dat zijn gezin daardoor kon leven en bad, dat de geest van het dier naar "de grote Manitou’ mocht gaan…. Hoe zou dat in onze slachthuizen gaan? En, aan onze vleestafels?

Dat God niet bedoeld heeft dat wij allemaal vegetariërs zouden zijn (met alle respect voor hen die daarvoor uit persoonlijke motieven kiezen) blijkt overduidelijk uit het Nieuwe Testament: Jezus zegende nb. de visvangst en hielp daarbij en at Zelf vis. En ons wordt meegegeven, dat "gij al wat in de vleeshal te koop is moogt eten" (1 Kor.10:25). En, dat God niet bedoeld heeft dat onze liefde voor de dieren zo ver zou gaan dat wij wel mensen kunnen vermoorden om de dieren "te redden", lijkt mij overduidelijk. Die drang van de "werelddierenbevrijders" lijkt mij gelijk aan godsdienstwaan….Ook die mens, die wel (overdreven) zorg en liefde aan zijn kat kan geven, maar niet aan zijn vrouw en kind, zou, m.i., geholpen zijn met een paar bezoekjes aan een goede psychotherapeut….De mens is – als hoogste schepping op aarde – geroepen om te "heersen" over de dierenwereld. Dan zal de mens, als goddelijke zoon, dat toch doen op dezelfde wijze als zijn Vader over ons heerst; "Zo groot was Zijn liefde, dat Hij zijn leven voor ons over had en ons voor Zich wil plaatsten, stralend, zonder vlek of rimpel of iets dergelijks…", zegt de apostel daarover. (Ef.5:25-28) Jezus leerde ons te heersen, door te dienen in Liefde, wel met gezag van God, maar niet met uitoefening van macht voor het eigen belang (manipulatie, uitbuiting, etc.). Zelf geloof ik mede hierdoor, dat het ons niet geoorloofd is om zomaar hele diersoorten uit te roeien en om dieren te kwellen en te doden voor cosmetische (of esthetische) doeleinden, enkel om het "hogere doel mens" te dienen. M.b.t. medische doeleinden denk ik daar dan weer anders over, maar ja, dat is mijn mening…..Misschien dat wij daar weer mogen denken aan dat gebed van die indiaan?

Cavia’s in de hemel? En onze honden, en katten? Of, zou een aparte honden-en kattenhemel toch veiliger zijn? Ik denk, dat als ik dat aan mijn hond zou vragen, die gewoon geniet, wanneer hij de kat weer de sloot in jaagt, hij die gescheiden situatie toch liever niet zou wensen….Maar ja, of die kat dat dan weer leuk vind..? Ziet u? Hoe dat er allemaal uit moet gaan zien, straks op die Nieuwe Aarde en in die Hemel, dat weet ik ook m.b.t. ons, mensen niet. Veel christenen schijnen er toch niet bij stil te staan, dat wij al die attributen van ons lijf, waar wij zo kenmerkend over spreken als "mijn neus", "mijn oren" en "mijn ogen", bijv., daar in die hemel, waar wij geen zuurstof meer nodig hebben, die eerst voorgewarmd moet worden in die neus, geen geluidsgolven meer, die onze oren weer eerst moeten omzetten in electrische impulsen, voordat ons brein ze kan ontcijferen en geen lichtgolven (of deeltjes, dat is nog steeds een onbegrijpelijk mysterie voor onze wetenschappers…) meer om kleuren en dingen waar te nemen d.m.v. onze biologische camera’s, daar, in die geheel andere Werkelijkheid, die wij "de hemel" noemen, echt helemaal niet meer nodig hebben; daar wacht ons iets veel en veel beters!!! Iets, waar geen mens , die het gezien heeft, ook maar iets zinnigs over kan zeggen, zoals de apostel die het gezien heeft en kan weten dan ook zegt. (2 Kor.12:1-4). Wanneer Jezus – als "Eerstgeborene" – na Zijn Opstanding uit de doden dan ook in zo’n nieuw lichaam verschijnt, blijkt Hij elke willekeurige vorm te kunnen kiezen die nodig is, maar, zoals vroeger zag hij er niet meer uit….

Hoe wij dus onze cavia’s, honden en katten daar straks zullen tegenkomen, en, ja, hoe wij er uit zullen zien, dat laat de Bijbel tot onderwerp van speculatie en materiaal voor Science Fictionschrijvers en fimmakers…(leuk voorbeeld hiervoor is de film "What Dreams May Come", waarin Robin Williams na zijn dood zijn eerder overleden hond, zoon en dochter ontmoet in de hemelse werkelijkheid. Echter, zijn hond is niet oud en ziek meer, zijn zoon kiest ervoor om aan zijn vader te verschijnen als een zwarte man en zijn dochter verschijnt als een Fillipijnse stewardess, waar haar vader nog eens in een zwak moment teveel aandacht aan schonk…..Er komt echter in deze film ook nogal wat Rooms Katholiek verzinsel voor, zoals het gestraft worden met de hel na zelfmoord….).

"Mens en dier verlost Gij, HERE". Wij kunnen nog niet eens beseffen hoe geweldig en heer-lijk onze verlossing is, als mens, hoe dan die der dieren….?

Maar, cavia’s komen in de hemel!* 

Ds.Ed Meenderink 

* Toch graag wel een uitzondering voor de muggen en de vliegen (wist u, dat "Beëlzebub" betekent; "Heer van de vliegen"?), die mij in deze warme zomer weer teisteren; die hoef ik toch echt – in geen enkele vorm- daar aan te treffen! Het is, dat onze God geen fouten maakt, maar…….