|
SAMEN DELEN
Ingezonden door: Suzanna Reitsema De enige
overlevende van een schipbreuk spoelde aan op een klein, onbewoond
eiland. Hij bad vurig of God hem wilde redden, en speurde iedere dag
langs de horizon om te zien of er hulp zou komen. Maar helaas: niets of
niemand te zien. Uitgeput als hij was, slaagde hij er uiteindelijk toch
in een klein hutje te bouwen van het drijfhout dat aanspoelde op het
eiland, Op een dag, na een
urenlange zoektocht naar voedsel, kwam hij thuis en ontdekte tot zijn
grote verbijstering dat zijn kleine hutje in vlammen was opgegaan. Een
grote rookwolk steeg op naar de hemel. Dit was een ramp – nu had hij
echt alles verloren. Geslagen met stomheid De volgende ochtend vroeg werd hij wakker van het geluid van een naderend schip. Ze kwamen hem redden van het eiland! "Hoe wisten jullie dat ik hier was?"vroeg de man verward aan zijn redders. "We zagen je rooksignaal", was het antwoord. We raken zo
makkelijk ontmoedigd als dingen tegenzitten. Laten we echter nooit de
moed opgeven, want God is aan het werk in ons leven, zelfs in tijden van
pijn en lijden. Onthoud dus, de volgende keer dat je kleine hut tot aan
de grond afbrandt, dat het misschien een rooksignaal is voor Gods
genade. Bij alle negatieve dingen moeten we tegen onszelf zeggen Jij zegt: "Het
is onmogelijk."
Deze pagina is
bestemd voor jouw pennenvruchten of hersenspinsels, die je graag met
anderen zou willen delen.
|