SAMEN DELEN

ZOU DAT HET BEGIN ZIJN GEWEEST...

Jaren geleden las ik een gedicht dat mij tot op de dag van vandaag is bij gebleven.
Ontroering is het juiste woord, al kon ik, als onbekeerde, toen niet bevatten wat het nu
voor me betekent. Geschreven door een anonieme Spaanse dichter of dichteres uit de
zestiende eeuw, een periode van grote bloei in de geschiedenis van de Spaanse
literatuur. Een typisch voorbeeld van een mystieke beleving, een ervaring van het
verbonden zijn met God. Hier een poging tot vertaling in het Nederlands.

Aan de gekruisigde Christus

Wat mij beweegt, mijn God, om van u te houden,
is niet de hemel die u mij belooft,
noch is het de hel zo gevreesd,
die mij belet om u te kwetsen.

Ú beweegt mij, Heer, U te zien,
gespijkerd aan een kruis en gehoond;
Uw lichaam, geschonden;
de vernedering en uw sterven.

Mij beweegt, ten diepste, Uw liefde,
want ook al was er geen hemel, ik zou U beminnen,
en ook al was er geen hel, ik zou U vrezen.

U hoeft me niets te geven om van U te houden,
want al zou ik niet hopen wat ik hoop,
ik zou van U houden zoals ik van U houd.

Ziet ook u de schrijver staan, of uzelf, opziend naar de gekruisigde Heer?
Het gedicht heeft me in dertig jaar niet losgelaten. Zou het zaad toen gezaaid zijn?

Cor Willemse

Deze pagina is bestemd voor jouw pennenvruchten of hersenspinsels, die je graag met anderen zou willen delen.
Je kunt ze per email aan mij doorgeven, door boven in het menu (aan de linkerkant van deze pagina) op de brievenbus te klikken.

HOME