bij

UIT DE STAF VAN EEN HERDER

"Komt tot Mij, allen, die vermoeid en belast zijt, en Ik zal u rust geven…"

Wie wil dat niet ? Wie zoekt dat niet? Rust. In deze vermoeiende samenleving, waar nu zelfs onze huisdieren (!) en onze kinderen al aan de "stress" lijden klinken deze woorden van onze Heer als honing op onze tong. Vandaar, dat men op vele plaatsen en christelijke gelegenheden – erediensten, samenkomsten en conferenties – deze beroemde woorden van Jezus horen kan. Vaak worden de vermoeide en geplaagde gelovigen dan naar voren geroepen, voor een persoonlijk gebed, of voor een "zalving" om die rust te ontvangen. Talloze door depressies, overspanning of burnout geplaagde kinderen van God hopen dan dat die belofte van de Heer vervuld zal worden in hun nood en lijden.

Nu twijfel ik niet aan de grote macht van onze God en Vader, om een zoekende gelovige op het gelovig gebed "rust" te kunnen schenken in zijn/haar gemoed, maar toch moet mij hierover iets van het hart….Ik geloof, namelijk, helemaal niet dat er met deze belofte van onze Heer zoiets als een "psychische" rust of ontspanning bedoeld wordt. Wij moeten bijbelteksten niet uit hun verband en kontekst lezen, want dan kunnen diezelfde teksten een instrument in handen van de vijand worden! I.p.v. een bemoediging, kunnen bijbelwoorden – los van hun kontekst – een vernietigend effekt op ons hebben. Menig gelovige is er op deze wijze in getuind…. Zie maar eens hoe de satan dit bij Jezus probeert in de verzoeking in de woestijn; hij citeert – volledig korrekt – bijbelteksten uit hun kontekst, en Jezus pareert die aanval door ze in de kontekst van de hele bijbelse boodschap te plaatsen!

Jezus bedoelt met die rust geen psychische rust, maar: geestelijke rust ! De kontekst van die rust is de situatie van een (Joodse) gelovige , die leed onder het juk van de Wet en die ondanks het dagelijks onderhouden van honderden geboden en voorschriften nog steeds geen rust vond in zijn geweten voor God. Jezus belooft ons allemaal deze rust , doordat God ons genade geeft, van ons houdt zoals wij zijn en ons volkomen vergeving schenkt van al onze zonden. Het gaat hier dus helemaal niet om een rust in onze overspannen levenssituaties, of in onze psychische ziektes en schommelingen; het gaat om geestelijke rust. Zomaar deze woorden toepassen op elke onrust, spanning, of onvrede in ons leven moet dan wel op desillusie voor de gelovige stuiten. Zo ken ik serieuze kinderen van God, die boven op het lijden van hun psychische ziekte (despressie, angsten, onrust, overspannenheid, etc.)ook nog eens de teleurstelling moeten dragen van een gebed "om rust en vrede", wat niet het gewenste effekt heeft gehad, en, daarmee samenhangend, vaak ook nog het onbegrip van hun mede-broeders en –zusters…. Logisch dat zo’n gebed niet altijd zomaar verhoord wordt, want ook in de Bijbel komen wij grote godsmannen tegen, die aan depressies leden(ernstige zelfs, met zelfmoordgedachten erbij; zie Elia, Jeremia en David!), angsten en onrust. Dat wilde niet zeggen dat God hen daarom verlaten zou hebben, integendeel; zij waren slechts ziek-van-ziel en hadden genezing nodig. In het geval van Elia’s depressie beneden aan Karmel ("Hij begeerde te mogen sterven…")is het juist zo mooi om te zien hoe God op hem reageert; Elia krijgt speciaal voedsel (medicijn), slaaptherapie en bewegingstherapie; allemaal zaken die vandaag door psychotherapeuten en psychiaters worden voorgeschreven !

Zo kan een oprecht kind van God – terwijl hij nog steeds geestelijke rust heeft best tegelijkertijd lijden aan psychische onrust; op dezelfde wijze, dat een oprecht christen kiespijn kan hebben. De "ziel’ in de Bijbel is onderdeel van het lichamelijk/stoffelijk stelsel van de mens, en kan net zoals de andere organen ziek worden. Bij deze rust gaat het dus om rust van het vreselijke juk van de Wet.

Er zijn nog meer van zulke geestelijke begrippen, die wij nogal eens verwarren met gelijkklinkende psychische termen. Zoals vrede en blijdschap of vreugde. Allemaal geestelijke begrippen in de Bijbel. Het gaat hierbij om de vrede met God, door de genade en vergeving in Christus en om de vreugde daarover; de vreugde over het eigen heil voor de eeuwigheid en de blijdschap die de Heilige Geest schenkt! Dit is iets heel anders als psychische vreugde over een bepaalde situatie, of over een bepaald gevoel wat voortkomt uit een vreugdevolle situatie of gebeurtenis. Zo kan een kind van God intens in rouw verkeren over het verlies van een geliefde, maar toch tegelijkertijd diep van binnen – in de geest – de vreugde van het heil, de vrede met God beleven, die juist een kind van God dragen in zo’n moeilijke periode. Wanneer er in een christelijke samenkomst liederen gezongen worden van "vreugde", of "vrede’, of "blijdschap" dan dient de zangleider de mensen eigenlijk attent daarop te maken, dat het hierbij niet gaat om een krampachtig opgewerkte pseudo-vreugde, maar om geestelijke vreugde, anders ontstaat er in de gemeente een "Kleren-van-de-keizer-effekt", waarbij mensen gaan doen- alsof…..

Een oprecht kind van God kan vrede hebben met Hem, rust in zijn ziel vanwege de vergeving der zonde en blijdschap daarover, terwijl hij psychisch wellicht lijdt of zich niet goed voelt; dat zijn verschillende dingen. De geestelijke vrede, rust en vreugde hebben wij altijd in ons, maar de psychische, die is bij ons allemaal afhankelijk van omstandigheden, gebeurtenissen, karakter en erfelijkheid en zelfs lichamelijke factoren.

Die fantastische geestelijke vrede, rust en blijdschap van Jezus, die wens ik u allen van harte toe!

Ds. Ed Meenderink

Music: Albinoni_AdagioInGMinoryuko
copyright by: