UIT DE STAF VAN EEN HERDER

"Heeft God twee gezichten?"

Ik las laatst de uitslag van een psychologische persoonlijkheidstest. Wat mij daarin zo opviel, is, dat er een heel verhaal nodig is om iemand’s karakter of persoon te omschrijven. Ieder mens heeft zoveel verschillende, ja, zelfs tegenstrijdige kanten.. Steeds weer, wanneer wij aan iemand denken en zijn of haar karakter willen omschrijven, dan moeten wij zeggen: "Ja, maar hij/zij is ook…….". Het is niet mogelijk om iemands persoon te omschrijven met een enkel woord. Wij zouden misschien kunnen zeggen; "Ja, maar Jan is enthousiast!". Maar, toch zullen er momenten zijn, dat Jan helemaal niet enthousiast is, zelfs heel negatief, en dat is ook onderdeel van Jan’s karakter. Wij kunnen misschien zeggen, dat wij een "goede’ vader hebben gehad of een "goede" moeder, maar toch zullen er situaties en momenten zijn geweest, dat die "goede" vader of die "goede’ moeder zijn, of haar, andere gezicht toonde……Sommige mensen hebben dat heel extreem meegemaakt; zo kreeg je een zoen, en zo een klap; zo werd je liefgehad en zo weer afgewezen….

Iemands karakter laat zich nooit door een enkel woord, een enkele term beschrijven, wij moeten altijd zeggen; "Ja, maar hij is ook…." En dat "ook", dat nekt ons in ons geloof, ons Godsbeeld, onze visie op God. De Bijbel zegt het zo duidelijk; God = Liefde (bijv. 1Joh.4:8a), waarmee Gods hele karakter en hele Persoon met die enkele term beschreven wordt! Maar, diep van binnen is er bij ons toch weer die oerangst, dat ook God, onze Vader "andere kanten" zou hebben, ja, duistere kanten en dat er toch , aan het eind van ons leven, een grote tegenvaller op ons afkomt; dat Hij ons toch straft en afwijst. Ik ken – als predikant – geen enkel echt kind van God, die niet van tijd tot tijd, meestal in moeilijke momenten, die angstige gedachte in zich voelt opkomen.

Er zijn ook altijd weer van die predikers in de geschiedenis van de Kerk geweest, die gemeend hebben dat zij de heilige roeping hadden om de gelovigen te waarschuwen tegen die gedachte dat God enkel Liefde zou zijn…. "Ja, God is Liefde", zeggen zij, "maar wij mogen niet vergeten, Hij is ook ……"heilig" en "rechtvaardig" en "toornig"….! En, daar gaan wij weer….Zou onze God en vader dan toch ook die duistere kanten hebben ? Onverwachte , verborgen toorn en gerechtigheid? Maar, de apostel Johannes zegt: "In Hem is geen duisternis"! God is niet als "The Force" van Star Wars, waarbij de duistere kant in balans gehouden moet worden met de lichte kant! God=Liefde! PUNT! En die andere zaken die de Bijbel Hem toedichten; toorn, gerechtigheid, heiligheid, etc, zijn juist aspecten van Zijn Liefde! Als God "toornt" (en dat doet Hij!)dan toont, ja, demonstreert God Zijn grote Liefde voor ons! God is een "jaloers" God lezen wij herhaaldelijk in de Bijbel! Als God ziet dat wij van Hem afdrijven, van Hem vervreemden en gaan lonken naar andere "goden", dan knokt Hij om ons terug te winnen; dan gebruikt Hij heel ons leven om ons weer aan Zijn hart te krijgen; dat is Echte Liefde! Gods Liefde is geen over-emotioneel romantisch modern sprookje; zo van : "Oh ik houd zoveel van jullie, vermoord elkaar maar, leef er maar op los, verniel Mijn mooie planeet maar en jezelf…!???" Nee, Gods Liefde is echte Liefde! Hij zoekt met heel Zijn hart naar onze heel-heid en volkomenheid; Hij houdt van ons, en wijst ons niet af, maar Hij keurt niet zomaar ons gedrag of leven goed! De Bijbel zegt dat God zelfs Zijn vijanden liefheeft, maar Hij verzet Zich met alles wat in Hem is wel tegen hun vijandigheid! Het is toch echt onmogelijk dat je van iemand houdt en tegelijkertijd die persoon in de vernieling laat gaan? Zo zegt onze Vader; "Ik haat de echtscheiding". Ja, natuurlijk, wie niet? Maar, Hij heeft duidelijk de gescheidene zo lief! Als Jezus- die ook de echtscheiding en de zonde haat – een vrouw ontmoet die al 5 keer gescheiden is, dan heeft Hij haar lief en noemt haar nog steeds een "dochter" (van God), Hij vergeeft haar en vermaant haar om nu niet meer te zondigen en gelukkig, trouw en toegewijd te leven met de man die zij nu heeft…

Gods Liefde is een ontzagwekkende liefde! Wie durft er te spotten, te spelen met een Liefde, die het leven voor ons gegeven heeft?

Doordat zovele gelovigen vandaag geen duidelijk (bijbels) zicht meer hebben op die ene essentie van Gods Persoon en Karakter – Liefde, of die Liefde zien als een modern romantisch zoet sprookje, snappen zovelen de leiding van God in hun leven ook niet meer. God kan – in Zijn Liefde – soms onze grootste Tegenstander zijn! Wij denken dat het de duivel is, maar, ook God kan ons in Zijn Liefde tegenwerken, deuren dichtdoen, "blind" maken, i.p.v. "ziende", zodat wij die verkeerde dingen of deuren waardoor wij zouden willen gaan, gewoon niet zien! God kan ons soms "verwonden", zoals Zijn Woord ook zegt, om ons dan pas echt te kunnen "verbinden" . En, "Allen die Ik liefheb, die tuchtig Ik", zegt Hij in Zijn Liefde. God stuurde "een boze geest" op Saul (ja, echt God, niet de duivel!), waardoor hij depressief en angstig werd. Maar was dit niet Gods enige en laatste wanhoopspoging om deze koning terug te brengen van zijn ziekelijke weg , waarbij paranoïde gedachten zijn leven vulden? En Paulus werd niet bevrijd van een "engel des Satans, om mij met vuisten te slaan", omdat God teveel van hem hield! Dat is Liefde! Maar wel, ontzagwekkende Liefde! Liefde die niet rust, voordat wij daar zijn aangekomen waar wij bedoeld zijn; Liefde die ons heiligen wil , want "zonder heiliging zal niemand God kunnen zien"; ergens onderweg van hier naar de hemel zal dat toch moeten gebeuren, die heiliging! God houdt teveel van ons om ons zomaar in de zelfvernietiging te laten stikken.

Daarom, God =Liefde! En dan niet "ook…". Die ander zaken zijn slechts demonstraties van hoe Echte Liefde doet en is; Gods Liefde is een ontzagwekkende Liefde!

Ds.Ed Meenderink