UIT DE STAF VAN EEN HERDER

"Gij zult…….zijn!"

In deze Pinkstertijd moeten wij denken aan de woorden van Jezus in Handelingen 1:8, waar Hij zegt: "maar gij zult kracht ontvangen, wanneer de Heilige Geest over u komt, en gij zult mijn getuigen zijn…." Wellicht hebt u al heel wat bijbelstudies, preken en meditaties over deze woorden gehoord? Meestal kwam het er dan op neer, dat wij – de gelovigen – werden opgeroepen om maar weer eens te gaan ‘getuigen’ over ons geloof, en dat wij dan mochten weten, dat God ons de kracht gaf om dat te doen… Maar, dat staat hier helemaal niet! Jezus belooft hier Zijn discipelen de komende kracht van de H.Geest, die hen in staat zal stellen iemand te zijn, niet om iets te doen. Geen gebod dus, om iets "te doen", maar, een belofte, om iemand te kunnen zijn, nl., een getuige van Christus, m.a.w. een levende christen, een kind van God. Daarmede worden met de komst van de H.Geest op de Pinksterdag de beloftes waargemaakt, dat wij – als een bovennatuurlijk werk – een ander mens, een Nieuwe mens, een "Christen-mens", zouden worden. Het christendom is beland in de valkuil van een nieuwe religie, waarbij de gelovige mens maar moest proberen om aan de (hoge)eisen van dat geloof te kunnen voldoen. Uit die krampachtige religieuze weg, waarbij de gelovige mens maar probeert om als een heilige te leven komt een van de grootste aanklachten op ons geloof voort nl. het probleem van de schijn-heiligheid, de schijn-vroomheid en het schijn-geloof.

Ik hoorde eens iemand zeggen: "Dominee; die dingen in die bijbel zijn helemaal niet voor mensen bedoeld, maar voor goden!" En in feite zei hij iets wat wij allemaal eigenlijk wel ervaren en weten; ons menselijk "vlees" kan God niet behagen, zoals letterlijk door de apostel Paulus wordt gezegd. Maar, waarom proberen wij dat dan toch steeds? Waarom proberen wij – gelovigen – steeds maar iemand te zijn , die wij nooit kunnen worden? Waarom proberen wij te "doen alsof" ? Omdat wij de Weg van Jezus Christus toch steeds weer op een religieuze manier benaderen! Wij proberen aan de abnormaal hoge eisen van de Bijbel te voldoen (denk maar eens aan de Bergrede!), en met veel moeite lukt ons dat nog wel in de uiterlijke daden ("reine handen"), maar toch zeker niet van binnen, in ons echte zijn , in ons hart….Maar, om het nog extra moeilijk te maken voor ons religieuze vlees: Zei Jezus al niet dat "Wie in zijn hart" al iemand haat, al schuldig is aan moord? En, dat, "wie in zijn hart" al een andere vrouw begeert al schuldig staat aan overspel? Wat Jezus ons hier probeert te doen inzien, is, dat er m.b.t. Zijn Weg , voor ons religieuze vlees, geen beginnen aan is!

Het geheim, de verborgen schat van het echte christelijk geloof, is veel grootser en bovennatuurlijker van karakter. I.p.v. het "Gij zult" horen wij in het NT steeds weer het "Gij zijt!" Of, in het geval van deze tekst uit Handelingen: "Gij zult straks zijn…". Daarbij wordt geen enkel illusie voor ons religieuze en wettische verlangen gewekt om nu maar te gaan proberen iemand te zijn die je niet bent, maar, daar wordt ons de belofte geschonken dat wij kinderen van God, broers en zussen van Jezus; Zijn getuigen. zullen zijn!

In de Evangelieen zei Jezus al: "Gij zijt….zout! Gij zijt….het licht der wereld!" Ook hier dus niet : "Wees nu maar beter en meer zout en licht in je omgeving", waarna wij ons natuurlijk weer flink schuldig voelen over ons voortgaande falen om dat te zijn, nee; "Gij zijt…!" En, Jezus spreekt deze woorden tegen discipelen die nog lang niet als volkomen volgelingen van Hem konden worden beschouwd! Allemaal zouden zij Hem nog verlaten. Daarmede schenkt Jezus ons een identiteit, die wij zo krampachtig proberen te verwerven!!! Het enige wat wij dus hoeven te doen is dat te geloven! Geloven, dat God ons een Nieuwe Identiteit schenkt, de Nieuwe Mens, het echte christen-zijn, door het geloof in Christus. De echte christelijke levenswandel ontstaat dus niet uit blinde gehoorzaamheid aan een gebod, maar uit een veranderd bewustzijn; het geloof in een nieuwe identiteit, die God ons zomaar geeft! Zo kon ook de apostel Paulus tegen de meest verschrikkelijke christengemeente die er was toch zeggen; "Gij zijt…een brief van Christus!" (2 Kor.3).

Wij hebben zo ons oordeel over onszelf al klaar. Wij voelen ons maar schuldig, vinden ons "geen goede Christenen", geen kind van God. Maar Hij zegt: "Gij zijt….toch het licht en het zout en Mijn brief!" Gewoon geloven in Christus in ons, ja, zelfs in ons, is dus het geheim. Geloven – op basis van Zijn Woord – dat er "in mij" een Ander Aanwezig is, die voor de vrucht van de christelijke levenswandel kan zorgen.

Toen het arme dienstmeisje opeens hoorde, dat zei de dochter was van de Koning, die verstopt was in een arm genezing, vanwege politieke redenen, toeb ging zei meteen rechtop staan en straalde, als een prinses! Het enige wat nodig was, die ene mededeling: "Gij zijt…Mijn zonen, Mijn geliefden, in wie Ik welbehagen heb.!" Bij de doop horen wij , doordat wij in christus gedoopt zijn, die woorden van onze Vader!

Wat wilt u horen; "Gij zult!", of : Gij zijt!" ?

Gods zegen,

Ds.Ed Meenderink