Ingezonden door: Hedwig van der Velden

MIJN GOD,

U kwam tot mij in een tijd van verstarring,
een tijd van totale, allesoverheersende verwarring
Twaalf dagen van zorgen en verdriet
waarin mijn moedertje langzaam alles achter zich liet...
Toen mijn veilige wereldje op instorten stond
was U de Eerste die de weg naar mij vond
En te midden van die wanhoop om 't verlies
zei U: " 't is nu 't moment, Mijn kind, open je ogen en KIES !"

Woede, emotie, angst, verdriet, alles tolde door me heen
en ik voelde me zo compleet alleen !
Mijn hoofd leek wel een mallemolen vol gedachten
maar U wou niet langer wachten
en door die wirwar van gevoelens heen
klonk Uw stem steeds luider door alles heen
Het was alsof U niet van mijn zijde week
" 't is nu 't moment, Mijn kind, open je mond en SPREEK ! "

En boos legde ik die Stem het zwijgen op ...
'k had nu echt wel iets anders aan mijn kop !
Wel duizend emoties tolden door mijn hoofd
Ik leek bijna van mijn verstand beroofd
In een draaikolk van gevoelens ging ik langzaam ten onder
en toen gebeurde er plots dat grote wonder
want toen U zei: 't is nu 't moment, Mijn kind, STEL NU JE VRAGEN !"
Hoorde ik plotseling mijn eigen stem onwillig vragen:

"Boeddha, Allah, of het Absolute Niets, wie zal het zeggen ?
Is er iemand die me dat eens uit kan leggen ?
Hoe weet ik dat U dé Ware bent ?
Hoe weet ik dat U dé Énige bent ?
Hoe weet ik dat U werkelijk bestaat ?
en dat er niets U te boven gaat ???

U had gezegd: " 't is nu 't moment, Mijn kind, Spreek !"
en zodra 't hoge woord er uit was, wat bleek?
't was alsof U het stopje uit de lavabo nam
en alle verwarring in mij tot bedaren kwam !
Woede, emotie, angst en verdriet...
al het negatieve was 't dat me toen verliet
en door uw toedoen werd ik gevuld
met uw Goddelijke Vrede, die alles omhult.
Uw Vrede die alle menselijk begrip te boven gaat
Uw Vrede, die me nooit meer verweesd achterlaat !

En zo kwam het dat ik aarzelend aan die weg begon
die me uiteindelijk naar U toe leiden kon
Zovele vragen, zoveel pijn
Ik wist enkel dat ik bij U moest zijn
want die Vrede, die wou ik behouden, kost wat kost !
't betekende echter niet dat ik van alle zorgen was verlost
en meer dan eens gebeurde het dat ik revolteerde
of omwille van de gebeurtenissen rebelleerde!

Maar U was er en U nam me bij de hand
ook als ik door boosheid of kommer werd overmand
U was er en U liet me niet alleen
U was er en U plaatste een nieuwe familie om me heen
U zorgde dat ik een warme gemeente vond
en door alles heen leerde ik dat U werkelijk bestond
U gaf me een plaatsje in een veilig nest
en alles scheen vredig zo en opperbest !

Doch plotseling leek het noodlot toe te slaan
roddels en vijandschap kwamen er aan
Ik sloeg terug zoals ik het vroeger had geleerd
maar dat kon niet meer, want ik was nu bekeerd
Terwille van U zette ik mijn gelijk op zij
en nam de schuld totaal op mij
Bezorgd zocht ik in uw Woord... Wat moest ik doen ?
U zei me: 't is nu 't moment, Mijn kind, VERZOEN !

Maar ook dat was blijkbaar niet genoeg
Toen kleinzieligheid weer bressen in een vriendschap sloeg!
Het bracht mij totaal van de kaart
Was onze vriendschap dan helemaal niets waard ?
Had Christen zijn niets meer te betekenen ?
Kon men dan op niets of niemand meer rekenen ?
Een bittere pil om door te slikken
En bijna dreigde die bitterheid me helemaal te verstikken !

Vertwijfeld zocht ik naar een houvast
Maar 'k voelde enkel die zware last
'k probeerde U te vinden ... "Heer, wat is er loos ?
daar had U niets van gezegd toen ik voor U koos !!!"
En donkere wolken pakten samen om me heen
Ik voelde mij zo moederziel alleen !
"Waar bent U, Heer ? 'k wil meer van U !!!"
U sprak: "'t is nu 't moment, Mijn Kind, VERGEEF HEN NU !"

"Maar, Heer, dat heb ik al zo vaak gedaan !
Waarom ben ik het telkens die moet gaan?
ook al wikte en woog ik ieder woord
en werd de vrede niet door mij verstoord ! "
doch telkens als ik me tot U wendde
Was het alsof ik al van tevoren Uw antwoord kende ...
"'t is nu 't moment, Mijn Kind, GA IN GEHOORZAAMHEID !
dat moet je leren vóór de strijd !"

Oh, Heer, ik ging... niet altijd even snel
maar uiteindelijk leerde ik mijn lesje wel
Ook al zeiden anderen dat ik reeds genoeg had gedaan
ik kon slechts door alles heen Uw stem verstaan
en met lood in de schoenen en pijn in 't hart
deed ik opnieuw die eerste stap... totaal verward.
Slechts één ding wist ik, 't klonk helder en luid:
"'t is nu 't moment, Mijn Kind, VOORUIT !"

Opnieuw botste ik tegen een harde muur... altijd weer
en uitgeput viel ik telkens neer !
Wanneer ik in gebed bij U mijn lot bekloeg
en vertwijfeld nog eens aan u vroeg:
"Waarom, Heer ? Ik dacht dat U vrede en blijdschap gaf
maar steeds weer neemt u mij mijn vrienden af !
Waar bent U, Heer ? 'k wil meer van U ! "
Dan zei U: "'t is nu 't moment, Mijn Kind, VERTROUW ME NU !

U gaf me een woord over een arendsnest
De Koning der vogelen op zijn best
"Zoals de arend zijn nest hoog op de rotsen bouwt
Zo wil Ik dat jij op DE ROTS vertrouwt
en net als het arendspaar het nest doet afbrokkelen
zo zal Ik het laatste houvast om je heen verbrokkelen
"'t is nu 't moment, Mijn Kind,dat je VLIEGT
en uitsluitend op Mijn kracht verder wiegt !"

Heer, is dit werkelijk uw wens ?
Wel, Heer, mijn liefde voor U kent geen grens
Ik zal niet meer komen klagen
want voor U, Heer, wil ik alles dragen !
En (hoog-)moedig dacht ik: Och, is dat het maar,
dat speel ik wel even voor U klaar !
Toen viel er een stilte... en volkomen onverdiend
kreeg ik nog een genadeslag toegediend !

Maar 'k wist van wanten en ik stond paraat
want voor U, Heer, was ik tot ALLES in staat
Ik keerde me naar de Man van Smarten
net als Hij wou ik de vijand tarten
En als ik zag hoe allen Hem verzaakten
toen Hij erop rekende dat zij mèt Hem waakten
Hoe iedereen Hem in dat lijdensuur verliet
Ja, daarbij vergeleken zonk al mijn pijn toch wel in 't niet !

Ziezo, ik had de les dus goed geleerd
en deze aanval aardig gepareerd !
Maar wat bleek de volgende dag ?
Weer een nieuwe, zwaardere slag
Ditmaal ging ik haast volledig onderuit
"Waarom dit nu, Heer ?" brulde ik luid !
Wanhopig wierp ik alle wapens in de strijd
Vergeven, verzoenen.... 't heeft allemaal tot niets geleid !

"Heer, dit is het einde... ik kan niet meer !
Waarom gaat U toch zo tegen mij te keer ?
Alles heb ik voor U opgegeven
Wat wilt U verder nog met mijn leven ?"
En ook al voelde ik elders 's Heren zegen
Niets was er dat tegen die kwelling op kon wegen !
U zei: " "'t is nu 't moment, Mijn Kind, TRACHT GEEN MENSEN TE BEHAGEN!
IK BEN DE ENIGE NAAR WIE JE MOET VRAGEN !"

Vele stemmen klonken steeds luider om me heen
en ik voelde me totaal verlaten, verward en alleen:
"""Denk aan U zelf, 't wordt hoog tijd...!"""
"""Je ziet toch dat dit alles nergens toe leidt !..."""
""" Laat d' anderen nu ook maar even over aan hun lot,
't is nu hun tijd om te luisteren naar God !"""
Maar telkens wanneer ik U om antwoord vroeg:
Klonk het:"'t is nu 't moment, Mijn Kind, MIJN LIEFDE IS U GENOEG !"

Donkere wolken pakten zich te samen
die me haast volledig het zicht op U benamen
In woeste golven dreigde ik te verzinken
Ik voelde het duidelijk : Nu zou ik verdrinken !
en totaal verzwakt zei ik: "Heer, tot mijn grote spijt
Alle liefde die ik van U kreeg, heeft tot niets geleid
'k voel me versmaad, belasterd en volledig verlaten
Iedereen heeft me nu in de steek gelaten !"

"Ik geef het op, Heer, 'k heb werkelijk getracht
maar 't is me te zwaar, 'k vecht tegen een overmacht!
Ik heb verzoend, vergeven, gehoorzaamd en geleefd zoals U van mij verwacht
en toch ga ik onder in deze zwarte nacht ! "
Zo stond ik... ellendig... op een vluchtheuveltje... in de grote stad
Zeven jaar geleden, ... pas nu realiseerde ik me dat ...
stond ik hier ook zó, ...totaal ontredderd en verloren
't was kort nadien dat ik opnieuw werd geboren !

En uit de diepte klonk een Stem, steeds stiller weliswaar...
Slechts een vage herinnering leek het maar
" 't is nu 't moment, Mijn kind, ben je daar ?
" 't is nu 't moment, Mijn kind, ben je nu eindelijk klaar ?
Ik ben een God van trouw
Je weet toch dat ik van je hou ! "
Maar zacht stierven de klanken uit
Zorg en kwel overstemden elk geluid.

Ik ging naar huis, totaal verslagen
want dit was meer dan ik kon dragen
Heel stil klonken toen die laatste zinnen weer
Geen geluid, geen stem haast, een zacht gefluister, niets meer...
Het drong langzaam door de mistnevels in mijn hoofd:
Bijna was het gelukt... bijna was ik van alles beroofd !
Maar nu zocht ik gehaast naar liedjes over Gods trouw
en heel de nacht draaide ik ze bijna blauw !

's Ochtends begon het me stilaan te dagen
Neen, ik was nog lang niet verslagen !
Ik heb een trouwe God, Hij zal me dragen
maar weer kwam men om me aan te klagen
"Waar is iedereen ? Je bent alleen, geef het maar toe !
Alleen als men iets van je nodig heeft, komt men naar je toe!
die Christelijke liefde, dat warme Christelijke gezin
daar geloof je toch zeker zelf niet meer in ?"

Aarzelend stamelde ik: "Daar heb ik toch al die jaren in geloofd,
want 't is een trouwe God die me dat heeft beloofd.
't Is juist, die zorgen, die pijn, ik kan het niet meer aan...
maar Jezus heeft het al voor mij gedaan !
Die overwinning is behaald ... al lang geleden
Het enige wat ik moet doen is ... in Zijn voetstap treden !
En wankel, heel wankel nog, zette ik mijn eerste schreden
" 'k zal gaan, Heer, ook al is het zwaar, want U hebt al voor mij gestreden !"

En toen, volkomen onverwacht
was daar weer die Vrede, zolang verwacht !
en vóór ik helemaal ten onder ging
was daar dat wonder dat mij weer opnieuw beving !
want U raakte mij aan, vulde mij met Uw levenskracht
't maakte mij bestand tegen elke overmacht
niet in eigen kracht, maar door mij heen ...
U vulde mij van kop tot teen !

U legde in mijn hart een nieuwe zekerheid :
"Geduld, Mijn kind, er komt een betere tijd
Liefde en goedheid halen steeds de overhand
Laster en haat houden uiteindelijk geen stand
want de overwinning is reeds behaald
De prijs daarvoor werd duur betaald ! "
En ik weet nu, Heer, Uw Liefde zal tenslotte overwinnen
daar valt helemaal niets tegen te beginnen! "

Net als Job kan ik nu zeggen
"Ik kende U slechts van horen zeggen...
maar nu durf ik werkelijk mijn leven in uw hand te leggen !
Al moet ik verder, helemaal alleen
dan weet ik, U houdt me toch wel op de been
U plaatst een legioen engelen om me heen...
en meer dan U ... zó is er geen
want U bent God, de Liefde, U alleen !

Neen, dit is nog geen happy end
dat weet U ook wel, U die me door en door kent!
't zal niet de laatste keer zijn dat ik val
wellicht moet ik nog dikwijls door het dal
Allicht vloeit er nog menige traan
'k weet niet hoe vaak ik nog op dat vluchtheuveltje zal moeten staan
maar 'k vertrouw op U, mijn trouwe God
in Uw hand, Vader, vertrouw ik gerust mijn levenslot !

't Is jammer dat ik niet als David in psalmen kan zingen
want heel mijn hart wil Uw lof bezingen
mijn woorden ... ze klinken spijtig genoeg zo banaal
maar U geeft de kleur aan mijn levensverhaal
Mijn trouwe God, dank U dat U de boetseerder bent en ik de klei
Dank U dat U zoveel geduld hebt met mij.
Dank U dat U telkens weer blijft herhalen:
" ' t is nu 't moment, Mijn kind, Kom, blijf niet langer dralen !

Antwerpen, 07 september 2002.

Deze pagina is bestemd voor jouw pennenvruchten of hersenspinsels, die je graag met anderen zou willen delen.
Je kunt ze per email aan mij doorgeven, door boven in het menu (aan de linkerkant van deze pagina) op "Mail ons!" te klikken.

HOME