Het is nogal wat, wat Jezus hier zegt. Het is ook een moeilijk gedeelte, een gedeelte waar waarschijnlijk niet vaak over gepreekt zal worden.

Het bestaat uit twee gedeelten:

De reactie van mensen op de bediening van Johannes en Jezus.

Het oordeel over hen die wel gehoord en gezien hebben maar niet wilden luisteren.

Ik wil echter één gedeelte eruit halen. Het gedeelte waar Jezus zegt hoe de mensen over Hem en Johannes denken. Blijkbaar is bij veel mensen hun houding niet helemaal zuiver. Je houding zou zuiver moeten zijn als je bij het horen van fluitmuziek vrolijk wordt en bij het horen van indrukwekkende klaagmuziek als het ware kippenvel op je armen krijgt.

Er is dus al van tevoren bij mensen een blokkade aanwezig, dat ondanks dat er allerlei wonderen gebeuren en er bijzondere dingen gezegd worden, het géén effect heeft in hun leven. Erger nog, om hen heen gebeuren dan wel de meest onwaarschijnlijke dingen maar het zorgt er bij hen voor dat ze alleen maar nog meer een negatieve houding gaan ontwikkelen over Jezus dan dat zij die waarschijnlijk al hadden.

Jezus wordt in dit tekstgedeelte een vraatzuchtig mens, een wijndrinker en een vriend van zondaars en tollenaars genoemd. Afgezien van dat vraatzuchtige, zou Jezus juist trots zijn op deze nominatie. Voor mij zelf is Hij ook een vriend van tollenaars en zondaars, want Hij wilde ook mijn vriend zijn! En dat hij at en dronk, als volledig God en mens zijnde, bevestigt mij alleen maar dat Hij zich niet anders wilde voordoen als mens, Hij was immers ook mens!

Alleen, nu komt het moeilijke. Jezus zegt: de wijsheid is gerechtvaardigd op grond van werken. Als dat zo was dan hadden de mensen in zijn omgeving toch moeten weten dat hij méér dan een profeet was? Maar nee. De meeste mensen keken meer naar de dingen die zij niet begrepen en knoopten daar hun oordeel aan vast. Dat was hun zogenaamde ‘wijsheid’.