Door mensen te ontvangen in je huis die door God gezonden zijn, zegt Jezus, ontvang je niet alleen de mens zelf, maar God die de mens gezonden heeft. En dit is op zichzelf niet zo vreemd als je bedenkt dat in Num.6 staat dat je God moet liefhebben met geheel je hart, je ziel en al je kracht. Jezus voegt daar in Matteüs 22 aan toe: ‘en je naaste als jezelf’.

God ontvangen zonder mensen, of mensen ontvangen zonder God, dat kan dus eigenlijk niet zonder elkaar. Joodse mensen hebben vanuit hun cultuur ook meegekregen dat de omgang met de ander ook als het ware een deel van hun godsdienst is. Respect voor God en de medemens gaan samen.

Wat is nu het loon van de profeet? Dat is een moeilijke vraag. Profeten die rechtstreeks het woord van God verkondigen vinden vaak problemen op hun weg omdat hun woord nogal confronterend kan zijn voor mensen. Je beloont iemand niet echt als hij je iets verkondigt wat scheef is in je leven. Aan de andere kant kan het ook een last voor de profeet zijn om zulke moeilijke dingen te moeten zeggen. Misschien is de beloning juist wel dat je zo dicht bij God staat dat je zijn woord kan horen en dat je daarin bevestigd wordt. Dus zie ik het meer als een geestelijke beloning.

Volgens Jezus in Matteüs 5, zie je dat iemand die hongert en dorst naar gerechtigheid, verzadigt zal worden en dat de mensen die vervolgd worden vanwege de gerechtigheid (in ons land wat betreft maatschappelijke gerechtigheid ook wel klokkenluiders genoemd) het Koninkrijk der hemelen te wachten staat. Dus gaat het eigenlijk weer om een geestelijke beloning.

Wat is nu dan precies het loon van Jezus?

Paulus zegt daarover het volgende in 1Kor.9:18; ‘Wat is dan mijn loon? Dit: door mijn evangelieprediking het evangelie om niet te mogen brengen, en zo van mijn bevoegdheid als evangelieprediker geen gebruik te maken.’ En in vers 23 zegt hij; ‘Alles doe ik ter wille van het evangelie, om er zelf ook deel aan te verkrijgen.’

 Een hele lange zin: ‘Als je je bezighoudt met God en met mensen dan kan het haast ook niet anders of je wordt door God gezegend met het feit dat je je tijd op zo’n manier besteed dat het uiteindelijk alleen maar ook geestelijk ten goede is voor jezelf. Jezus zegt in Mattheüs 24 dat in de laatste dagen van deze wereld de liefde van de meeste mensen zal verkillen. Niet zo vreemd, als je ziet dat de mens bijna zijn tijd alleen nog maar voor zichzelf indeelt en niet meer voor anderen, laat staan voor God.

Ik moet zeggen dat dit ook iets voor mij is. Ook ik word als christen vaak geconfronteerd met de vraag: ‘Besteed ik mijn tijd nu werkelijk alleen maar voor mijzelf of juist ook voor de ander en voor mijn God?’ En wat krijg ik nu eigenlijk terug als ik mijn tijd alleen maar besteed voor mijn eigen pleziertjes? Zelfvoldoening? Ja, in een bepaalde mate. Geestelijke zelfvoldoening? Niet zoals Jezus dat bedoelt wat betreft het ontvangen van het Koninkrijk der hemelen al op aarde, of zoals Paulus het beschrijft: deel krijgen aan het evangelie zelf. En dat evangelie is de liefde van God waardoor jezelf geraakt kan worden, i.p.v. alleen maar de schijnbare liefde voor jezelf of voor deze wereld.