NEDERIGHEID

door Pastor Michel Meeuws

(aflevering 34)

Matteüs 10:16-23

‘Zie, Ik zend jullie als schapen temidden onder wolven; wees dan voorzichtig als slangen en argeloos als duiven. Maar wacht u voor de mensen; want zij zullen jullie overleveren aan de gerechtshoven en zij zullen jullie geselen in hun synagogen; jullie zullen ook geleid worden voor stadhouders en koningen vanwege Mij, tot een getuigenis voor hen en voor de volken. Wanneer zij jullie overleveren, maak u dan niet bezorgd, hoe of wat jullie spreken zullen; want het zal jullie in dat uur gegeven worden wat u spreken moet; want jullie zijn het niet, die spreken, maar het is de Geest van uw Vader, die in u spreekt.

Een broeder zal zijn broeder overleveren ten dode en een vader zijn kind, en kinderen zullen opstaan tegen hun ouders en hen ter dood brengen. En jullie zullen door iedereen gehaat worden vanwege mijn naam; maar wie volhardt tot het einde, die zal behouden worden. Wanneer men jullie vervolgt in deze stad, vlucht naar de andere; want voorwaar, Ik zeg jullie, jullie zullen niet alle steden van Israël zijn rondgekomen, voordat de Zoon des mensen komt.’

 

Als je het evangelie voor het eerst hoort zul je vast en zeker dit gedeelte niet horen, het is veel te confronterend. En als het dan niet confronterend is dan is het misschien wel vreemd.

Waarom zou je in een land waar vrijheid van meningsuiting en godsdienst hoog op het vaandel staat bang moeten zijn vanwege het feit dat je Jezus Christus wilt volgen?

En toch zijn er zat mensen die ik ken die het moeilijk vinden om ook in dit landje iets van het wonder van het evangelie durven te delen aan mensen die hier nog niets van afweten. En ik moet eerlijk zeggen, soms staat je hoofd er ook niet naar of vind je het veel te leuk om andere dingen te bespreken dat ‘het’ er maar niet van komt. Soms durf je een ander niet tegen het hoofd te stoten en blijf je maar wachten op een geschikt moment.

In het stukje van Mattheüs 9:35-38 heb ik proberen uit te leggen dat het niet alleen gaat om overal te gaan verkondigen maar dat het vooral gaat op welke manier jij het best tot je recht komt om iets van de liefde van Jezus door te geven aan anderen. En dat kan op zoveel verschillende manieren, zoals nu b.v. via het internet.

Maar uiteindelijk, als je iets hebt laten zien van wat Jezus voor jou heeft gedaan of door jou heen doet dan komt het uiteindelijk ook op woorden aan.

‘…maak u dan niet bezorgd, hoe of wat jullie spreken zullen; want het zal jullie in dat uur gegeven worden wat u spreken moet; want jullie zijn het niet, die spreken, maar het is de Geest van uw Vader, die in u spreekt.’

De teksten hiervoor en hierna zijn een beetje beangstigend. Als je ze doortrekt naar vandaag de dag dan kun je je eigen angsten hier voor in de plaats zetten. Dingen die je belemmeren om volledig christen te zijn zonder je anders te moeten voordoen.

En dan komen er twee beloftes:

God helpt ons datgene te zeggen wat nodig is, en soms zijn dat maar een paar woorden.

God is erbij! De Zoon komt niet alleen terug, aan het einde van het evangelie van Mattheüs staat: ‘En ik ben met u al de dagen tot aan de voleinding van de wereld.’

Dit zijn twee dingen die we maar al te vaak vergeten. Het zijn meer de woorden: Ik kan het niet, Wie ben ik nou, Waarom nu juist ik, Ik voel me helemaal niet lekker, etc. die ons meer bezighouden. De zogenaamde ‘ik-woorden’. Soms moet je eerst door een bepaalde barrière heengaan totdat je ergens komt. Maar het is nu eenmaal niet normaal dat mensen het evangelie willen aanhoren en aannemen. Elke keer als dat opnieuw gebeurt is het weer een nieuw wonder. Daarom geeft God ons de woorden en daarom is Hij er juist bij.

 

 Nederigheid:

Nog voordat er een woord komt over mijn lippen weet U al wat ik denk. Mogen daarom de woorden van mijn mond, en de overleggingen van mijn hart, U welgevallig zijn. Doordat U de juiste woorden geven zult.