Hij kijkt me aan
maar ziet me niet
hij hoort me wel
maar luistert niet.

Zijn lege blik
dwars door mij heen
naar die andere wereld
van hem alleen.

Kon ik maar bij hem binnenkomen
om zo z'n dromen mee te dromen
maar hij is er wel
en hij is er niet…

Heeft hij pijn…?
Heeft hij verdriet…?

Zo wachten we stil
hand in hand
misschien hebben we samen
naar God verlangt?

IEMAND
Wat kan ons verlangen naar God groot zijn.
Als we niet in staat zijn om een ander in zijn pijn en lijden te bereiken.
Als er geen hoop en troost meer lijkt te zijn.
Dan blijft eigenlijk alleen God nog maar over.
En dan zijn we precies op de juiste plek.
Hij is onze Hoop, Hij is onze Troost onder alle omstandigheden.
Stel je hoop en verlangen maar op Hem, Hij zal uitkomst geven
ook al kun je die (nog) niet zien.

HOME