Jezus
gaat naast ons.
Ik word de laatste tijd zo veel
geconfronteerd met mensen en kinderen die zoveel moeten
lijden dat ik er zelf verdrietig van word. "Heer
waarom? Waarom stopt het niet? Waar bent U in deze
situatie Heer? Wat moet ik hen nou vertellen over U, om
ze te bemoedigen? Ik weet het niet meer Heer. Ik snap zo
goed dat deze mensen er helemaal door heen zitten.
Heer ik wil ze wel helpen maar
ik weet niet hoe!"
Toen liet God me het beeld zien
van een juk. Als Nederlanders denken we bij het woord
juk vaak aan een juk dat op de schouders gedragen wordt
door één persoon. Maar God liet me het juk zien dat
door twee lastdieren wordt gedragen.
Hij zei me: "Ik
loop naast de persoon die lijdt. Ik draag het juk mee en
als die mens even niet meer kan dan draag ik de last op
mijn schouders voor hem."
Ik moest even nadenken en ik
bedacht dat een mens die intens lijdt vaak weinig heeft
aan die woorden op dat moment.
Ik kan makkelijk zeggen:
"Jezus gaat naast je en Hij draagt je last."
Daar hebben ze op dat moment niet veel aan al klinkt het
mooi.
Toen maakte God me duidelijk
dat dit het probleem is van veel mensen. Ze zijn zich
niet meer bewust van de Geest van God die constant met
hen is. Gods liefdevolle Geest die als ze het helemaal
niet meer zien zitten in hun oren fluistert: "Kom
op, Mijn zoon, Mijn dochter, we gaan samen Ik ben bij
je." Zijn wonderbaarlijke bovennatuurlijke vrede
die dan op zo’n moment over je komt. Deze stem wordt
niet meer gehoord. De stem van het lijden, de schreeuw
van het onrecht en verdriet is zo luid in de ziel van de
mens, dat de stem van de Geest niet meer wordt gehoord.
"Jouw taak is het om de
ogen en de oren van de mensen die ik op je pad breng te
openen. Wijs hen er op dat Ik bij hen ben. Bidt er voor
dat ze Mij mogen ervaren in hun lijden.
De mensen die intens lijden,
lijden eigenlijk het meest omdat ze het gevoel hebben
dat God hen heeft verlaten. Ze voelen zich in de steek
gelaten. Laat hen weer zien en merken dat Ik waarlijk
naast hen loop. Leer hen Mijn stem verstaan."
Hoe waar is dat. Hoe vaak
denken we zelf dat als het ons te veel is dat God er
niet meer bij is. Hoe boos en intens verdrietig en
verlaten kan je je dan voelen.
Wat een troost is het om te
weten en te ervaren dat Jezus je in die situatie echt
niet verlaten heeft, maar dat Hij dan juist op die
momenten heel dicht naast je is.
Het is moeilijk om je boosheid
en bitterheid opzij te zetten, maar ik weet dat juist
die gevoelens zo sterk kunnen overheersen dat je de
helende liefdevolle en troostende woorden van Jezus niet
meer kan horen.
God geeft beloftes in Zijn
Woord. Lang niet altijd lijken deze beloftes uit te
komen in ons leven of in het leven van de mensen die ons
lief zijn.
Eén ding heb ik mijn leven
lang ervaren. God is bij mij in elke situatie. Hij laat
ons nooit alleen. Maar we hebben elkaar nodig om dat te
laten voelen.
Als we zelf even niet meer
kunnen bidden of kunnen geloven dan mogen wij voor
elkaar die arm zijn die Jezus om ons heen slaat. Wij
mogen het juk even meedragen met de ander. Herinneren
jullie je het getuigenis van Els van der Most nog? God
heeft ons nodig. Wij hebben de armen de voeten en de
stem die God nodig heeft om Zijn liefde aan ons te
openbaren.
Als het verdriet van de ander
zo intens is dan is het geweldig dat wij een kanaal
mogen zijn van Jezus liefde. Wil jij diegene zijn die
die ander de liefdevolle bemoedigende en troostende stem
van Jezus laat horen, tot de dag dat Hij de tranen uit
hun ogen zal wissen. De dag dat Hij alles nieuw zal
maken!
Openbaringen 21 vers 4 en 5