Kort geleden hoorde ik het verhaal van een vrouw wier tienerdochter ernstig gehandicapt was door een ziekte van de ruggengraat. Vele moeizame jaren bad de moeder God om een wonder van genezing.

Er gebeurde niets.

Toen kwamen er een vriendin en twee andere christenen naar de moeder. "God heeft mij in een visioen laten zien dat je dochter spoedig genezen zal worden." zei de een. Een ander zei dat hij gedroomd had dat haar dochter gewoon kon lopen. De moeder kreeg hoop. Maar de dagen werden weken… de weken werden maanden… en nog altijd geen wonder. Tot de dag van vandaag is de dochter van deze moeder ernstig gehandicapt. Ik kan niet anders dan mij verwonderen dat het geloof van deze moeder heeft stand gehouden, ondanks de valse hoop van haar zogenaamde "vrienden".

Misschien kent u net als ik mensen die gebeden hebben om een wonder van God, maar de wonderboom is nog geen millimeter gegroeid. Misschien heeft u ook stil aan hun bed gezeten niet wetende wat te zeggen, terwijl de tranen van teleurstelling naar God over hun gezicht rolden. Zij hebben boek na boek gelezen over de waarheid van wonderen vandaag. Ze zaten in de kerk en hoorden de getuigenissen van anderen over wonderlijke genezingen. Ondertussen stortte hun geestelijk leven in, in verbazing waarom God in hun situatie niet wonderlijk ingreep.

Veel christenen, waaronder ikzelf, geloven dat God nog steeds wonderen van genezing werkt, waar geen natuurlijke verklaring voor is. Maar zijn al die "wonderen" waar wij van horen nu werkelijk wonderen? De apostel Paulus schrijft: "Beproeft alles" (1 Thess. 5:21). Dat heb ik zelf net gedaan, nadat ik het verslag las over een 3-jarig meisje dat na een verschrikkelijk auto-ongeluk een gebroken been en een hersen- en maagbeschadiging had. De schrijver schreef dat het meisje 37 slangetjes in haar lichaam had en dat de dokters de ouders hadden verteld dat het kind op zijn minst twee maanden op de IC moest liggen, gevolgd door zes tot acht maanden in het ziekenhuis om weer te leren lopen. Toen het kind 11 dagen later werd ontslagen uit het ziekenhuis, sprak de schrijver van dit verhaal over een "authentiek wonder". Hij schreef verder, dat in de weken daarna er nog vele wonderen gebeurde, waaronder de totale genezing van het been.

Ik belde de schrijver en vroeg hem om verdere details. Hij gaf toe dat hij zijn informatie had gekregen van de ouders en de dokters – en ik ontdekte nogal wat onlogische en tegenstrijdige zaken (als arts is het voor mij gemakkelijk te zien welke informatie uit welke bron kwam). Bijvoorbeeld: 37 slangetjes in een 3-jarig kind met zulke verwondingen en geen chirurgische ingreep in de maag is volkomen absurd. Na vele patiënten op de IC gevolgd te hebben als chirurg en als voorzitter van een gerespecteerd medisch rehabilitatieprogramma, kan ik u ook vertellen dat geen enkele arts na 4 dagen kan en zal voorspellen hoe lang het zal duren voordat een comateus 3-jarig kind weer volledig zal lopen (de dokters zouden misschien het slechtste scenario geschetst kunnen hebben, maar de schrijver gaf dat niet aan). Verder maken orthopedische chirurgen zich zelden zorgen om verbuigingen en lengteproblemen bij jonge kinderen met een gebroken been. Waarom? Omdat de beenderen van kinderen meestal vanzelf uit zulke misvormingen groeien. Als men niets van medische zaken zou weten, dan zou dit verhaal dus op een wonder kunnen lijken. Maar voor geschoold medisch personeel met ervaring in de behandeling van zulke patiënten is dit voorbeeld echt niet zo wonderlijk. De schrijver heeft wellicht niet opzettelijk de feiten wat sensationeler neergezet; hij beschikte echter niet over de medische kennis om de situatie goed in te schatten.

Hetzelfde geldt voor vele anderen die niet voldoende medische kennis hebben. Zij zijn niet in staat te bevatten wat voor onvoorstelbaar complex stuk moleculair mechanisme het menselijk lichaam is. Zonder alle feiten en verslagen – lab en pathologie, röntgen, details van de behandeling, het natuurlijke verloop van de ziekte etc. – is het bijna onmogelijk om de aard van een genezing vast te stellen.

Een belangrijke factor in de verwarring met betrekking tot genezingswonderen is, dat de woorden en zinnen die niet-medisch opgeleide mensen in hun boeken, verhalen en genezingsdiensten gebruiken meestal zó dubieus zijn, dat geen enkele arts op enkel zulke informatie een conclusie kan bouwen.

"Blind" kan betekenen: algehele blindheid, wettelijke blindheid, tunnelvisie, of gewoon slecht zicht.

"Verlamd" kan alles betekenen van 50% tot 100%, of verlies van kracht in een ledemaat .

"In een rolstoel" is een uitdrukking die kan slaan op patiënten die enkel van de stoel naar het bed kunnen lopen tot aan patiënten die wel 100 meter met een rollator kunnen lopen, of op patiënten die thuis zonder hulp kunnen functioneren, maar daarbuiten een rolstoel nodig hebben.

Als een "blinde" dus vage beelden ziet, een "verlamde" de knieën kan buigen en iemand "in een rolstoel" opstaat en loopt, dan is dat dus niet echt altijd een wonder…

De volgende situaties dragen ook bij aan de verwarring met betrekking tot bovennatuurlijke genezingen:

"De dokter zei dat het een wonder was". Ongelukkigerwijs gebruiken veel mensen, ook artsen, het woordje ‘wonder’ te pas en te onpas. Bijvoorbeeld: als een iemand op het nippertje een dodelijke ziekte overleeft terwijl er maar 5% kans op herstel was, zal ook de dokter met de familie blij concluderen dat dat ‘een wonder’ is. Maar als je dan wat langer met de dokter zou gaan praten, dan zou je horen dat hij/zij waarschijnlijk toch minstens één rationele verklaring voor dit ‘wonderlijk’ herstel zou kunnen geven, of hoe natuurlijke krachten toch hebben bijgedragen aan het ‘wonderlijk’ herstel…

Het onverklaarbare… Ik hoor de uitspraak "De dokters konden het niet verklaren!" nogal eens. De waarheid is echter, dat dokters een heleboel niet kunnen verklaren. Er is veel wat ze nog niet begrijpen; dat maakt het nog niet tot een wonder.

Verdwijnende ziektes. Helaas, veel ziektes zijn cyclisch of zelfbegrenzend. De symptomen van ziektes als allergieën, reuma, lupus en MS gaan op en neer zoals de beurzen – omlaag de eerste maand, omhoog de tweede. De meeste uitbraken van gewrichtspijn, hoofdpijnen, buikkrampen en huiduitslag verdwijnen weer binnen enkele dagen of weken. God heeft ons lichaam een ingenieus zelfgenezend vermogen meegegeven.

Hoewel zeldzaam, er zijn gevallen van spontane regressie van kanker gedocumenteerd. In Scientific Review of Alternative Medicine 1999 wordt een kankerspecialist geciteerd, die in een groep van 6000 kankerpatiënten 12 gevallen tegenkomt waar de kanker plotseling onverklaarbaar en voorgoed verdwenen is. Toch vermoed men hier biologische oorzaken.

Van horen zeggen. In zijn boek De frustratie van bedrog beschrijft de gepensioneerde Amerikaanse hoofdchirurg Dr. C. Everett Koop een gesprek dat hij had met een vrouw na een kerkdienst:

"God kan alles!" verkondigde ze. "Ik ken een vrouw die naar het ziekenhuis ging om een glazen oog te krijgen en terwijl de chirurg zich even omdraaide om een instrument te pakken zag hij een geheel nieuw oog in de oogkas van de vrouw waar er vlak daarvoor nog helemaal niets was, en de vrouw kon weer zien!"

Ik zei: "zei u nu dat u deze vrouw kende?" "Nee. Ik ken iemand die haar kent", antwoordde ze. "Oké", zei ik, "kunt u mij dan vertellen wie hij of zij is, zodat ik met die persoon kan praten?" "Nou, eigenlijk ken ik die persoon ook niet echt, maar ik ken iemand die haar kent." "Oké", hield ik vol, "dan wil ik die persoon graag ontmoeten!"

"Nou, eigenlijk ken ik haar ook niet, maar wel iemand die haar weer kent…" etc. etc.

Als dit verhaal werkelijk waar gebeurd zou zijn, zoals zij volhield, dan zouden de patiënt, de familie van de patiënt en de dokter allemaal de volgende dag op TV zijn verschenen. Waarom lezen wij juist nooit zulke verhalen in de kranten, of zien op het Nieuws nooit oogballen spontaan verschijnen in lege oogkassen?

Alstublieft, begrijp mij niet verkeerd. Ik geloof met heel mijn hart dat God vandaag nog steeds mensen wonderbaarlijk geneest op bovennatuurlijke wijze.

Waarschijnlijk is het best gedocumenteerde geval van zo’n wonder dat ik kon vinden de genezing van een kind Iyanna, bij Oprah’s Good Friday Show in 2002. Iyanna werd te vroeg geboren zonder ademhaling en zonder hartslag. De pogingen van de dokters mochten niet baten en de dode Iyanna werd in de armen van haar moeder gelegd. Zo zat de moeder daar 35 minuten met haar dode kind. Toen, plotseling, na 65 minuten zonder hartslag, begon Iyanna zelf adem te halen! Op de 15^e dag verliet Iyanna het ziekenhuis, door iedereen ‘de wonderbaby’ genoemd. Twee jaar later liep een lachende Iyanna het podium bij Oprah op als volkomen normaal kind. Dr. Clemons, de arts die geprobeerd had haar te redden, zei het volgende voor de TV: "Dit moet het werk en handelen van God zijn. Ik geloof werkelijk dat er geen andere verklaring voor is."

God geneest werkelijk mensen vandaag! Als er iets is dat ik geleerd heb in mijn werk als arts dan is het dat Gods wegen inderdaad hoger zijn dan onze wegen (Jes.55:9). Toch moeten wij het advies van de apostel Paulus serieus nemen, wanneer hij zegt ; "onderzoekt alle dingen", in het bijzonder als het gaat om het ontmaskeren van "Valse Profeten" en leraren onder ons, die hun prooi zoeken onder hen die zo gemakkelijk beïnvloedbaar zijn.

Als u het woord "wonder" hoort, dan wil ik u van harte aanbevelen om deze gedachten te bewaren. Zou het om horen zeggen kunnen gaan? Zou het toch om een (wellicht voor ons nog onbekende) natuurlijke genezing kunnen gaan? Of gaat het om een tijdelijke verbetering? Geloofde de dokter werkelijk zelf dat het om een echt bovennatuurlijk wonder ging? Is alle informatie correct? De hoeveelheid verwarring en misinformatie in kerkdiensten (genezingsdiensten), de media en op het internet is verbazingwekkend. Als u, of iemand om wie u geeft, zich oprecht richt op een wonder van God, onthoud dan, dat Zijn antwoord echt een wonderlijke ingreep van genezing zou kunnen zijn. Maar de genezing zou ook kunnen komen via een natuurlijk proces wat God al gestart heeft. En soms komt die genezing helemaal niet, althans niet op die wijze die wij als zodanig meteen zouden herkennen. Hoe het antwoord ook komt, we mogen volharden in vertrouwen op Hem en rusten in Zijn volmaakte Liefde voor ons.

Dr.Brad Burke, M.D. in Christianity Today, januari / februari 2007.

Vertaling: Ds. Ed Meenderink