Preek door Henri J. Nouwen: U bent geliefd 1

Met toestemming overgenomen van Hour of Power

Je kunt deze preek ook bekijken via streaming video. Daarvoor heb je Media Player nodig.

Ik ben heel dankbaar dat ik vanochtend hier mag zijn en mijn geloof met u mag delen. En de kern van mijn geloof bestaat uit de overtuiging dat u en ik, dat wij allemaal de geliefde zonen en dochters van God zijn. Dat zeg ik maar meteen. Wij zijn de geliefde zonen en dochters van God. En één van de enorme geestelijke taken die we hebben is dat te beseffen en vervolgens een leven te leiden dat uitgaat van die wetenschap. Maar dat is niet zo eenvoudig. De meesten van ons slagen er maar niet in die waarheid te bevatten.

 Ik heb deze flip-over meegebracht om u een idee te geven hoe we ons leven meestal leiden. Ik trek een streep. Stel u voor dat dat mijn leven is. Mijn eigen kleine chronologie. Mijn tijd op de klok, zeg maar. Ik ben geboren in 1932. Wat zal ik aan de andere kant zetten? Misschien 2010. Dat zou mooi zijn. Maar meer tijd krijg ik echt niet. Misschien zegt u: Ik ben later geboren. Dan komt u hier te staan en hebt u aan deze kant nog een paar jaar extra. Maar dat maakt niet zo heel veel verschil. Uw leven is maar beperkt. Een kort leven, dat heel snel voorbijgaat. Het is zo voorbij. De vraag die wij ons moeten stellen, is: Wie zijn wij? Dat is de vraag die ons drijft. Ons hele leven proberen we antwoord te vinden op die vraag: Wie ben ik?

 Ons eerste antwoord is: Ik ben wat ik doe. Dat is heel tastbaar. Als ik goede dingen doe en als ik een beetje slaag in het leven voel ik me goed over mezelf. Maar als dingen niet lukken, word ik een beetje neerslachtig. Als ik ouder word, kan ik minder doen. Dan zeg ik: 'Kijk naar m'n trofeeën. Kijk, ik heb veel goede dingen gedaan.  Kijk naar de boeken of muziek  die ik geschreven heb. Of kijk naar de kinderen die ik gevormd heb. Ik heb iets goeds gedaan.'

Je kunt ook zeggen: Ik ben wat anderen over me zeggen. Wat anderen zeggen. Wat anderen van je zeggen maakt heel veel indruk. Soms is de mening van anderen zelfs overheersend. Als mensen goed over je spreken, voel je je heerlijk. Maar als iemand achter je rug over je praat of als iemand zich negatief over je uitlaat voel je je ineens heel verdrietig. Ik heb een keer voor duizenden mensen gesproken en die waren lovend over wat ik had gezegd. Maar er was één man bij die zei: Ik vond het grote nonsens. En dat was het enige dat bleef hangen. Het lijkt er dus op dat afkeurende woorden van iemand je recht in je hart kunnen raken. Als iemand 's ochtends iets tegen je zegt dat pijn doet, bijvoorbeeld dat je dom bent...  kan dat je de hele dag bijblijven en je humeur verpesten.

Je kunt ook zeggen: Ik ben wat ik heb. Ik ben wat ik heb. Ik ben een Nederlandse man. Ik heb aardige ouders. Ik heb een goede opleiding en een goede gezondheid. Ik heb zoveel. Maar zodra ik daarvan iets verlies… als een familielid overlijdt of als ik ziek word... of als ik bijvoorbeeld m'n bezittingen kwijtraak, dan kan ik de geestelijke duisternis inglijden. Ik wil graag dat u even stilstaat bij het feit dat u en ik veel van onze energie stoppen in: Ik ben wat ik doe, ik ben wat anderen over me zeggen en ik ben wat ik heb. Als dat het geval is, ziet ons leven er al snel als volgt uit. Want als mensen goed over me spreken en als ik heel veel heb en goede dingen doe ben ik gelukkig en enthousiast. Maar als het minder gaat, als ik er ineens achter kom dat ik veel dingen niet meer kan, als ik erachter kom dat mensen slecht over me spreken, als ik ten slotte merk dat ik vrienden kwijtraak, dan kan ik een depressie krijgen en heel neerslachtig worden.

 En voor je het weet, gaat je leven als een jojo op en neer. Want het gaat goed  als aan al die punten voldaan wordt, maar we zakken weg zodra we die dingen kwijtraken. Veel van onze geestelijke inspanning is erop gericht boven die lijn te blijven. Dat noemen we overleven. We willen overleven. We willen vasthouden aan onze goede naam, aan een goed product… en we willen vasthouden aan onze bezittingen. Maar we weten dat we uiteindelijk zullen sterven. Als je zo'n leven leidt, met al z'n ups en downs kom je tenslotte bij de dood. En als je dood bent, is het afgelopen. Niemand praat meer over je. Je hebt niks meer. Je kunt niks meer doen. En je raakt alles kwijt. En van dat leventje van u en mij blijft niks meer over.

 Wat ik u vandaag wil zeggen, is dat deze voorstelling van zaken verkeerd is. Dat is niet wie u bent en dat is niet wie ik ben. De duivel zei tegen Jezus in de woestijn: Verander deze stenen in brood. Laat zien dat U iets kunt. Spring van de tempel en laat mensen U opvangen. zodat ze goed over U spreken. Kniel voor me neer, dan geef ik U veel bezittingen.  Dan bent U geliefd, want U doet iets… mensen praten goed over U en U hebt iets. En iedereen zal van U houden. Maar Jezus zei: Dat is gelogen. Dat is de grootste leugen die er is waardoor mensen relaties aangaan die tot geweld en verwoesting leiden. Jezus zei: Ik weet wie Ik ben. Ik weet wie Ik ben. Voordat de Geest Mij naar de woestijn leidde om verzocht te worden daalde de Geest Gods neer en zei: Gij zijt mijn Zoon, de geliefde. Gij zijt mijn Zoon, de geliefde, in U heb Ik mijn welbehagen. Dat is wie u bent.  Dat is wie ik ben. Jezus hoorde die stem. Gij zijt mijn Zoon, de geliefde; in U heb Ik mijn welbehagen. Aan die stem hield Jezus zich vast terwijl Hij zijn leven leidde. Sommige mensen prezen Hem, anderen verwierpen Hem. Sommigen riepen hosanna, anderen kruisigden Hem. Maar Jezus hield vast aan de waarheid. Wat er ook gebeurt, ik ben geliefd bij God. Dat is wie ik ben. En daardoor kan ik leven in een wereld die me afwijst of prijst of me uitlacht of op me spuugt. Ik ben geliefd. Niet omdat mensen me geweldig vinden. Ik was al geliefd voordat ik geboren was.

 En beste vrienden... er is één ding dat ik u vandaag in elk geval duidelijk wil maken: Wat voor Jezus geldt, geldt ook voor u. U moet weten dat u de geliefde zoon of dochter van God bent. Dat moet u niet alleen met uw oren horen, maar ook met uw hart. U moet het horen zodat u uw hele leven kunt omgooien. En luister naar de Bijbel. 'Ja, Ik heb u liefgehad met eeuwige liefde. Zie, Ik heb u in mijn handpalmen gegrift voor altijd. Ik heb u gevormd in de kolken der aarde. Ik heb u van de moederschoot aan gevormd. Ik hou van u. Ik omarm u. U bent van Mij en Ik van u. U behoort Mij toe.' U moet die woorden horen. Want als u die stem kunt horen, die aloude stem vanuit de eeuwigheid, wordt uw leven steeds meer dat van de geliefde zoon of dochter. Want dat bent u.

En dan gaat u ontdekken dat alles wat u doet in uw leven gevoed wordt door de wetenschap dat u Gods geliefde zoon of dochter bent. Want dat bent u. Dan gaat u hierin geloven. Die cirkel van kennis wordt steeds groter totdat die uw dagelijks leven binnentreedt. U zult nog steeds af en toe afgewezen en geprezen worden en verliezen. Maar dat beleeft u niet als iemand die op zoek is naar z'n identiteit. U beleeft dat als de geliefde zoon of dochter. U zult zich door verdriet en lijden heenslaan, u zult zowel uw successen als uw mislukkingen beleven als iemand die weet wie hij is. Ik wil u nog iets vertellen. De stem die u de geliefde zoon of dochter noemt is de stem van degene die het eerst van u houdt. De eerste liefde. Johannes schrijft dat wij elkaar moeten liefhebben, gelijk de Vader ons heeft liefgehad. En de grote moeilijkheid is ons bewust te worden van die liefde. Iemand had u al lief voordat uw ouders, broers, zussen en leraren dat deden.

De mensen die van ons houden, doen ons niet altijd goed. De mensen die om ons geven, doen ons ook pijn. U hebt misschien zelf gemerkt dat degenen die u het meest na staan uw vader, uw moeder, uw kinderen, uw broer, leraren, de kerk ook degenen zijn die u de meeste pijn kunnen doen. Hoe moeten we daarmee leven? Hoe kunnen we leven met de kennis dat liefde en verdriet altijd samengaan? Dat kan alleen als we vasthouden aan die eerste liefde. Dan kunnen we degenen vergeven die slecht met ons omgaan. Maar bovendien kunnen we dan in de liefde die we wél krijgen een glimp opvangen van die eerste liefde van God die echt is. Kunt u die gedachte vasthouden?

 Elke keer als u geneigd bent bitter te worden, jaloers te worden, uit te halen, u afgewezen te voelen... zeg dan tegen uzelf: Ik ben de geliefde zoon of dochter van God. Ook al word ik afgewezen zie ik die afwijzing als een manier om de waarheid opnieuw te omarmen. Net als snoeien. Op die manier kan ik de waarheid van mijn geliefd-zijn beter doorgronden. Als ik daaraan kan vasthouden tijdens mijn leven dan kan ik vrijelijk van andere mensen houden zonder dat ik van ze verwacht dat ze al mijn wensen vervullen.

Want God heeft u en mij geschapen en een hart gegeven dat alleen voldoening krijgt door Gods liefde. Elke andere vorm van liefde is maar een bijkomstigheid. Die liefde is echt maar beperkt en zal verdriet meebrengen. En als we voorkomen dat we verbitterd raken door dat verdriet en we daardoor juist een dieper besef krijgen van ons geliefd-zijn dan zijn we zo vrij als Jezus en bewandelen we de aarde in het besef van Gods liefde, waar we ook gaan.