SAMEN DELEN

Preek door Henri J. Nouwen: U bent geliefd - 2

Met toestemming overgenomen van Hour of Power

Ik ben erg dankbaar dat u me hier hebt uitgenodigd.

Ik zou u, heel eenvoudig, willen zeggen dat u en ik de geliefde dochters en zonen van God zijn. Dat is nogal een bewering. Want we zijn snel geneigd te denken dat we zijn wat we doen. Dat we zijn wat anderen zeggen dat we zijn. Dat we zijn wat we bezitten. Maar de waarheid die Jezus ons toevertrouwt is dat we zijn als Jezus zelf: het geliefde kind van God. En het is van levensbelang in deze wereld, die voortdurend zegt: 'Je bent wat je doet, je bent wat ze van je zeggen, je bent wat je bezit' dat we luisteren naar die stem die niet moe wordt te zeggen: Jij bent m'n geliefde kind. Jij kan bij Mij geen kwaad doen.

Ik wilde het vanmorgen erover hebben hoe we nog vollediger het geliefde kind kunnen worden. Jezus nam het brood. Hij sprak de zegen uit. Hij brak het. En Hij gaf het hun. Net zoals Hij had gedaan bij het laatste avondmaal: Hij nam een brood, sprak de zegen uit, brak het en gaf het aan zijn discipelen. En toen Jezus het huis van die twee discipelen in Emmaüs binnenkwam nam Hij het brood, sprak de zegen uit, brak het, en gaf het hun. En zij herkenden Hem. Wij zijn hetzelfde blijven doen, al die eeuwen. We nemen een brood, spreken de zegen uit, breken het en geven het. Ik wil u vandaag graag duidelijk maken dat in deze vier woorden het leven van Jezus kan worden samengevat. Jezus is door God gezonden en door God gezegend. Hij wordt gebroken aan het kruis en aan de wereld gegeven. En het zijn diezelfde vier woorden die uw leven als geliefd kind samenvatten net zoals ze het leven van Jezus samenvatten. Want uw geestelijk leven uw leven als geliefde kinderen van God is een leven waarbij u bent uitgekozen, gezegend, gebroken en gegeven.

Ik zou heel graag willen dat u voortaan. die vier woorden onthoudt. Dat u naar huis gaat en zegt: Ik ben uitgekozen. Ik word gezegend. Ik word gebroken. En ik word gegeven. Deze vier woorden wil ik u vanmorgen meegeven zodat u aanspraak kunt maken op de positie van Gods geliefde kind. Als u leeft als iemand die is uitgekozen, gezegend, gebroken en gegeven zal de wereld Jezus in u herkennen. In het breken van het brood, in het breken van uw leven bent u uitgekozen. Gelooft u dat God u heeft uitgekozen? Misschien is er een beter woord: God heeft u uitverkoren. Denk daar eens over na, dat u door God bent uitverkoren. Dat betekent dat u, uit talloos veel miljoenen door God wordt gezien als kostbaar, als uniek. Er is verder niemand die net zo is als u. Niemand anders is precies als u. U bent uniek. En u vervult een unieke rol in Gods verhaal. De meeste mensen geloven daar niets van. De meeste mensen denken dat ze niet eens welkom zijn hier op aarde. Maar God zegt tegen ons: Jou haal ik er zo uit, zo uniek ben je. Jij bent door Mij uitverkoren. In Mijn ogen ben je bijzonder. Ik hoop wel dat u één ding beseft. Misschien verwacht u het niet.

Dat u bent uitverkoren, wil niet zeggen dat anderen dat niet zijn. Als in onze wereld iemand is uitverkoren, heeft de rest pech gehad. Als jij een prijs hebt gewonnen, dan heeft de ander hem niet. Als jij bent benoemd tot directeur van een bedrijf dan grijpen de anderen ernaast. Maar bij God werkt het niet zo. Sterker nog: als u gelooft dat u bent uitverkoren geeft God u de ogen om te zien dat ook anderen zijn uitverkoren. Dan ontdekt u dat uw uitverkoren-zijn, uw uniek-zijn een plekje in uw hart opent voor het plotselinge besef: Broeder, zuster, ook u bent uniek in Gods ogen zonder dat dat mij ook maar iets minder uniek maakt. Dat is het goede nieuws, al is het moeilijk te geloven in een wereld beheerst door statistieken een wereld waarin je vaak denkt slechts een nummer te zijn.

Toch is uw uniek-zijn het eerste teken dat u Gods geliefde kind bent.

Het tweede is dat u gezegend bent. Kent u het woord 'benedictie'? Een ander woord voor zegening. Het woord komt van 'bene', wat 'goed' betekent, en 'dictie' ofwel 'het zeggen'. Benedictie is dus: goede dingen zeggen. Als God u zegent, zegt Hij goede dingen tegen u. Bij de verstandelijk gehandicapten met wie ik werk zat een fantastische vrouw, Janet. Janet kwam een keer naar me toe en zei: Henri, kan je me zegenen? Dus ik zei: In de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Ze zegt: Henri, het werkt niet. Ik zeg: Ik zegen je toch? Ze zegt: Het werkt niet. Ik snapte het niet en vroeg: Wat wil je dan? Ze zei: Ik wil een zegen. Na de dienst, waarbij veel mensen op de grond zaten, zei ik: Janet wil een zegen. Ja, zei ze, ik wil een zegen. Ze kwam naar voren en legde haar hoofd op m'n borst. Ik had ditzelfde kleed aan. Ik omhelsde haar en ze nestelde zich in m'n armen. Ik trok haar kin iets omhoog en zei: Janet, je bent een prachtige vrouw. Je bent prachtig en we zijn dol op je. Ik weet dat je vandaag een beetje ongelukkig bent. Je hebt er behoefte aan weer te horen dat God je liefheeft en wij ook. Ze keek me aan en zei: Ja Henri, zo is het. En ze liep terug. Onmiddellijk riep iedereen: Ik wil ook een zegen. Ze kwamen naar voren, en ik vertelde ze allemaal hoe geweldig ze waren. Er was een vrijwilliger aanwezig, een reus van een football-speler met zo'n stierennek. Hij zei: En ik dan? Kom maar, zei ik. Ik legde m'n handen op z'n schouders en zei: John, God houdt van je. De tranen rolden hem over de wangen.

Wij zijn geroepen om onze medemensen te zegenen. Dat is onze taak als christen: goede dingen tegen mensen te zeggen. Geen complimentjes, maar goede dingen over hun mens-zijn en het feit dat ze geliefd zijn. Maar we worden ook gebroken. Ik heb sterk het gevoel dat onze gebrokenheid in deze wereld alles te maken heeft met onze relaties tot anderen. Al zijn u en ik niet arm in materieel opzicht evengoed kunnen we arm zijn doordat er iets gebroken is in ons hart. Ik denk dat ieder van u weet wat ik bedoel. Echtgenoten die niet meer echt met elkaar kunnen praten. Kinderen en ouders in wier onderlinge relatie iets is geknakt. Vrienden op wie u rekende en die het opeens laten afweten. Dan voelt u een geweldig verdriet, een ondraaglijke pijn van binnen. Als ik naga wat mij het meest kwelt dan heeft dat altijd te maken met iets wat kapot is gegaan in een relatie. We hebben allemaal een gebroken hart. Ooit heeft iemand ons niet de liefde gegeven die we wilden. Ergens voelen we ons afgewezen, in de steek gelaten en miskend. Wat doen we daarmee? Ik noem u twee woorden.

Ten eerste moet u de moed hebben uw gebrokenheid te aanvaarden in plaats van te ontkennen. U moet uw gebrokenheid in de armen sluiten. Zeggen: Ja, ik lijd en ik doe niet alsof dat niet zo is. Ik heb verdriet. Ik schreeuw het uit. Ik verga van de pijn. Maar het is mijn eigen gebrokenheid. Ik ben uniek, en dat is m'n pijn ook. We moeten de moed hebben onze pijn te aanvaarden als iets van onszelf. Dat bedoelt Jezus met het kruis dat we moeten dragen. Hij zegt niet: Maak een kruis voor iemand anders. Of: Maak een kruis voor jezelf. Hij zegt: Aanvaard je kruis en erken dat het van jou is. U wordt nooit een blij, gelukkig mens als u uw gebrokenheid ontkent. 'Het valt wel mee. Ik ben er al overheen.' Loop er niet voor weg. Wees niet bang.

 Ten tweede wil ik u zeggen: Durf uw gebrokenheid te laten zegenen. Laat uw gebrokenheid zegenen met de zegen die zegt: je bent goed. Velen van ons verwensen onszelf. We zeggen: Ik deugde toch al niet en nu ben ik m'n vriend kwijt. Zie je wel? Hij heeft me verraden. Dat bewijst dat ik niet deug. Jezus zegt dat we onze gebrokenheid onder de zegen moeten brengen. Onder de handen die zeggen: Jij bent mijn geliefde dochter. Jij bent mijn geliefde zoon. Jij kunt bij Mij geen kwaad doen. Als u dat doet, zult u op een dag kunnen zeggen wat Jezus zei: Wist je niet dat we moeten lijden om verheerlijkt te kunnen worden? Als je je gebrokenheid laat zegenen wordt het een heilzame snoei. Een louteringsproces waarin je steeds zuiverder wordt en meer aan God toebehoort. Het is niet makkelijk, maar het moet.

Ten slotte worden we gegeven. U en ik zijn uitgekozen, gezegend en gebroken en aan de wereld gegeven. U en ik zijn er niet voor onszelf. Ik ben er voor u, u bent er voor mij. We zijn er voor elkaar. Maar we zijn er ook voor toekomstige generaties. Uw leven is niet afgelopen op de dag dat u doodgaat. Uw leven is een geschenk, voor uw familie en vrienden maar ook voor mensen die u nooit zult zien en van wie u niets weet. Jezus vraagt van u niet dat u succesvol bent. Hij zegt: Draag vrucht. Hoe kun je vrucht dragen zonder dood te gaan? Als een plant niet sterft, brengt hij geen vrucht voort. Luister naar Jezus. Hij zegt: Het is goed voor jullie dat ik ga. Als ik ga, stuur ik jullie mijn Geest, mijn adem, mijn liefde en mijn nabijheid. Die leiden jullie naar de volle waarheid, de volle belofte de volledige aanvaarding, de volledige eenwording. En als u gelooft dat u in uw leven geroepen bent meer en meer van uzelf te geven, niet een beetje, maar alles dat u anderen kunt voeden en hun dorst kan lessen dan kunt u erop rekenen dat u geweldig veel vrucht draagt. Dat overstijgt de grenzen van uw leven dat kleine beetje tijd dat u is toegemeten.

Ik ben zo blij, broeders en zusters, dat ik u dat kan zeggen. Want net zoals het sterven van Jezus vrucht zou dragen voor de ene toekomstige generatie na de andere net zo kan iedereen die leeft als Jezus, als geliefde zoon of dochter van God er zeker van zijn dat zijn of haar leven vrucht zal dragen in de toekomst. Dat alle generaties u gezegend zullen noemen. Besef dat met elk klein beetje dat u geeft u al vrucht begint te dragen als geliefd kind van God. Onze levens worden dus uitverkoren, gezegend, gebroken en gegeven. Als u 's avonds naar bed gaat, kijk dan terug op de dag en vraag u af: Op welk moment werd ik uitverkoren? Waar werd ik gezegend? Waar werd ik gebroken en waar werd ik gegeven? Elke keer dat u ziet waar dat was herkent u de aanwezigheid van God in uw hart. Van zijn Geest in het centrum van uw wezen. Dan weet u dat u de geliefde dochter of zoon van God bent en dat u zich vrij mag voelen. Vrij om lief te hebben.