Getuigenis van Ben Thommis

Met een getuigenis geef je een stuk van jezelf bloot en dat durf ik omdat ik mij hier in de gemeente veilig voel. De bedoeling van hetgeen ik wil zeggen is om mensen te laten zien dat hoe uitzichtloos of dramatisch een situatie ook kan zijn, God zich niet afzijdig opstelt ook al lijkt dat soms zo.

Je kunt soms zo in de knoop zitten dat je God kwijt bent,dat je gevoel zegt er is niemand die zich nog voor mij interesseert. Mogelijk zijn hier mensen die dit zo ervaren of iemand kennen die nu thuis zit. Misschien is het een idee om voor zo iemand eens een cassettebandje van de dienst mee te nemen.

Zelf had ik ook 3 jaar geleden de moed volkomen opgegeven. Hier zijn mensen die dit met eigen ogen gezien hebben. Toch wil ik zeggen dat God bij machte is oneindig veel meer te doen dan wij bidden of beseffen. Deze tekst staat in Efeze 3:20,21. En er staat nog iets heel belangrijks bij namelijk: “Hem zij de heerlijkheid in de gemeente en in Christus Jezus. Daarom wil God zoveel meer doen…..

In ben in 1999 ongeveer een jaar opgenomen geweest waarvan 8 maanden op Saron, dit is een christelijk herstellingsoord in Beuningen. Ik zal proberen onder woorden te brengen wat op Saron in mijn leven veranderd is en nog steeds verandert.

De eerste maanden waren zo moeilijk dat ik het geloof in verbetering van mijn situatie had opgegeven, helemaal. Ik was thuis al zo’n 10 maanden weg en het leek alleen maar bergafwaarts te gaan. Door de rust die op Saron was, kwamen er steeds meer problemen aan de oppervlakte waardoor ik het evenwicht helemaal kwijt was. Ik liep volkomen vast en begrijp nu ook dat mensen radeloos kunnen worden.

Tijdens een avondsluiting op Saron had een broeder het over tweelingteksten, waarbij hij naar voren bracht dat het in veel levens alleen maar bij pijn blijft, alleen maar bekommernissen terwijl het in de volgende teksten toch ook over troost en hulp van God gaat. Let wel, ik zeg niet dat het met Jezus altijd goed komt of voor de wind gaat. Toch was het bij mij ook alleen maar deel 1 van de volgende tweelingteksten. Ik noem enkele maar de bijlbel staat er vol van:

Matth.5:4+!! Zalig die treuren (deel 1), verblijdt u en verheugt u, want uw loon is groot in de hemelen (deel 2) (wat heb ik het hiermee moeilijk gehad maar ook hierin heeft God een wonder gedaan).

Ps. 31:23 (psalm2 van David gebed in nood) Terwijl ik in mijn angst dacht ik ben verbannen uit Uw oog (mogelijk denkt u dat ook) -> hebt Gij voorwaar mijn luide smekingen gehoord toen ik tot U riep om hulp. Nog zo’n voorbeeld: Toen David doodsbenauwd op de vlucht was voor Saul kwam Sauls zoon Jonathan, David een hart onder de riem steken door hem te bemoedigen. Wat is het fijn als iemand naar je omkijkt als je het moeilijk hebt.

2 Cor,..5:1 Want wij weten dat indien de aardse tent waarin wij wonen wordt afgebroken wij een gebouw van God hebben, in de hemelen niet met handen gemaakt, een eeuwig huis.

in al deze teksten is er naast angst en verdriet ook uitkomst en /of bemoediging toch ervoer ik dat niet en ik merk dat velen hetzelfde voelen, terwijl Gods woord vol staat met deel 2 van de teksten.

Ik zag door de bomen het bos niet meer of anders gezegd, door de vele problemen die als pakken op mijn rug drukten liep ik vast. Het waren allemaal pakken en geef ze maar een naam: afwijzing; ziekte; lichamelijke- of geestelijke incest, tirannie, kinderen waar je niet bij kunt/ of niet begrijpt doordat ze in de puberteit zitten en zichzelf niet begrijpen. Ik kon het niet meer verdragen, het was te zwaar. Kent u dat ook? Na ongeveer 7 maanden kreeg ik een nieuwe begeleidster die mij leerde elk pakje op te schrijven en onder woorden bij God te brengen.

In psalm 119:16 staat: “Mijn wegen heb ik verhaald en Gij hebt mij geantwoord”! en nu komt eigenlijk de kern van wat ik wil zeggen:

Delen met God en mensen, ventileren, Hem en anderen in je pijn toelaten. Je harnas, wat je soms door allerlei dingen rondom je hebt op getrokken, te openen. Bel het pastorale team, geef niet op. Roep het uit tot God zoals wij net lazen. Terwijl ik in mijn angst dacht: Ik ben verbannen uit Uw oog, hebt Gij voorwaar mijn luide smekingen gehoord toen ik tot U riep om hulp”en God bracht in de vorm van de hulpverlener , een barmhartige Samaritaan op mijn weg. Hij zalfde door mensen mijn wonden en bracht mij in deze gemeente.

Lieve mensen ik weet wat wonden zijn. Hoe pijn het doet als vrienden hun rug naar je toekeren. Mogelijk is een kind aan de drugs of zijn ze door religieus fanatisme helemaal de weg kwijt. Het kunnen ondraaglijke pakken worden en je leven is overleven geworden. Het heeft bij mij haast 10 jaar geduurd. ?Toch wil ik in dit getuigenis tegen u zeggen, dor het ventileren, tegen God en tegen mensen , leek het of de pakken stuk voor stuk van mijn rug werden afgenomen . Ik zie door de bomen het bos weer. De problemen en pijn hebben een plaats gekregen, dat wil niet zeggen dat ze weg zijn. Sommigen zijn er nog, toch ervaar ik weer leven en een stukje overvloed.

Twee weken geleden ging het over joh 10:10. Dit is ook weer zo’n geweldige tweelingtekst.

Het was 6 december 1999 toen ik weer naar huis ging. Ik ben er nog niet maar sinds wij begin 2000 naar deze gemeente kwamen is het genezingsproces doorgegaan. Ik geloof in Goddelijke genezing, alleen bij mij gaat het stap voor stap. Ik heb weer levensmoed, een geweldige vrouw, een fijne gemeente en een liefhebbende God,,, En samen ervaren wij elke zondag op nieuw Gods heling door de predikingen heen ..en ere wie ere toekomt: “Dank je Ed voor de geweldige preken en ook de muzikanten en voorzangers voor de fijne zang en aanbidding.

Mocht ik onduidelijk zijn geweest of mochten er vragen zijn dan kunt u mij altijd even aanschieten.

Deze pagina is bestemd voor jouw pennenvruchten of hersenspinsels, die je graag met anderen zou willen delen.
Je kunt ze per e-mail aan mij doorgeven, links bovenaan in het menu.

Fotografie: