Even schuilen

Mag ik even bij U schuilen
zo maar Heer bij U op schoot
want ik kan alleen maar huilen
Heer, de wereld is in nood.

Kom toch gauw, U bent zo nodig
in deez' wereld zo goor en grauw
kinderen kunnen niet meer lachen
niemand die zegt: Ik houd van jou.

Mag ik even m'n ogen sluiten
voor het leed, het doet zo'n pijn
'k wil heel even niets meer horen
Uw kind wil ik alleen nog zijn.

Uw Liefde wil ik enkel voelen
Uw armen om mij heen
mij even in de hemel wanen
een bloemenwei met U alleen.

Uw Liefde voel ik door Mij stromen
een bron die nooit verdroogt
maar zich verspreidt als het mag stromen
door ieder mens waar Jezus in woont.

Nu kan ik wel weer verder leven
U vulde mij met Uw Liefde weer
ik ontving het van U om uit te delen
dank U Jezus, het gaat wel weer.

IEMAND
Zo maar even schuilen,
je ogen sluiten voor al de ellende om je heen en soms in je eigen leven.
Wat hebben we zo'n veilige plek hard nodig.
Een plek om tot rust te komen, even helemaal niets meer hoeven, maar wel die zekerheid dat er Iemand is,
die het wèl weet en deze wereld draagt.
Bij Hem schuilen geeft je weer de rust die je zo hard nodig hebt om het leven weer aan te kunnen.
Die Schuilplaats is Jezus, Hij wacht op jou, ga maar.