UIT DE STAF VAN EEN HERDER

Dat is harde taal! Dat zijn wij eigenlijk niet zo gewend. Het komt ook niet uit de mond van God, maar, uit de mond van David, een mens zoals wij. Er zit emotie; boosheid achter. Ik had dat ook, deze week, na de afsluiting van die walgelijke mediahype rondom de rechtszaak van Michael Jackson. "Onschuldig", op alle aanklachten luidde de beslissing van de jury, en, terecht, m.i., want er was gewoon geen hard bewijsmateriaal; slechts het woord van een mens tegenover dat van een ander, zoals dat zo vaak gaat. Wie geloof je nu? Logisch, dat de fans van Jackson hem geloofden, en, logisch dat de anti-fans, die zich al jaren ergeren aan zijn buitenissige gedrag en leven, de ander geloofden. Onschuldig, zei de jury, maar, twee-derde van de Amerikaanse bevolking gelooft dat Jackson wel schuldig is! De rechtszaak heeft niets geholpen. Daarom waren wij zo boos – mijn vrouw en ik – want, als Michael Jackson inderdaad onschuldig is, dan zijn zijn leven en zijn carrière nooit meer hetzelfde, als je nog van een leven en carrière kunt spreken! Dan kan een leugenachtige tong doen met mensen, dat weten wij, vreselijk! Als Jackson echt onschuldig is, dan is wat er gebeurd is daar in de VS werkelijk afschuwelijk. "Waar rook is, is toch vuur" , zeggen de mensen dan, en het komt nooit meer goed met de goede naam. Denk maar aan de politieman op Texel, die - valselijk beschuldigd van incest – ondanks hard bewijs van zijn onschuld, niet meer kan werken op dat eiland. Maar, als Jackson wel schuldig is, dan zijn wij ook boos! Dat is toch wat; dan hebben iemands roem en rijkdom ervoor gezorgd, dat hij wegkomt met afschuwelijke misdaden! Maar, er is niets aan te doen. Rechtspreken was niet mogelijk. Het was het ene woord tegenover het andere. Wij zullen waarschijnlijk wel nooit te weten komen hoe het nu precies zat. Daar wordt je dan ook weer boos van!!! Soms is gerechtigheid in dit leven op aarde gewoon niet mogelijk, hoe moeilijk dat soms ook te verteren is, vooral als het jezelf betreft . Je zou God zelf en de Bijbel er wel bij willen halen om de ander, die je ongeloofwaardig aankijkt , te overtuigen van je waarheid. En, dat doen wij in onze machteloze woede en wanhoop dan ook weleens, hetgeen ons getuigenis afzwakt…..Want, als je God erbij haalt "als getuige", en "met je hand op de Bijbel" staat te pruttelen, dan kom je ongeloofwaardig over – helaas. Vandaar dat Jezus maar zweeg, toen Hij van het allerergste werd beschuldigd. Vandaar, dat God Mozes gebood "in zijn tent te blijven", toen zijn broer en zus hem valselijk bekritiseerden; "Gij zult stil zijn; Ik zal het voor u opnemen", zei de Heer tegen Zijn knecht. Hoe moeilijk en onrechtvaardig ook, soms is dat de enige weg, die dan toch ook een vreemde nieuwe en bijzondere rust kan geven! Een soort bevrijding van de kramp om recht te willen zien en geloofd te moeten worden. Daar kun je als kind al kapot aan gaan, als vader/moeder je dat recht niet geeft en je niet gelooft. Als dan later in je leven andere "gezagspersonen" (baas, leraar, hulpverlener…) dat dan in een bepaalde situatie ook weer niet doen, dan slaan de stoppen door….Dan gaan wij kapot aan ons recht op gelijk.

Want, soms krijgen wij het gewoon niet; ons "gelijk"! Wij hebben het wel, maar, wij krijgen het niet! Wat dan? Je leven laten vergallen door je recht op gelijk? De Bijbelse mens vind een Uitweg, via het vertrouwen op God, het "loslaten"van dat recht in de handen van de Opperrechter van het Heelal. Dat is wat David hier ook doet. "Gij – HERE – richt te gronde de leugensprekers", niet ik! Dat geeft rust! Of God dat nu doet in dit leven, of in het toekomstige; er zal recht zijn. "Laat gij los; Mij komt de wrake toe!" Zegt de HERE.

De ongelovige moet zijn recht en het gelijk wel hier en nu vinden, anders vind hij geen rust. Maar ook hij zal het heel vaak niet krijgen en niet vinden; wat dan?

Hetzelfde kan ons overkomen in een conflict, waarbij wij dan een "bemiddelingspoging’ willen doen, omdat wij het niet verdragen dat twee "broeders/zusters" in de Heer er niet uitkomen. Ik ben daar zelf helemaal niet goed in. Ik luister eerst naar het verhaal van de een, en ga helemaal mee in zijn/haar boosheid en verdriet(en heb dus eigenlijk mijn oordeel al klaar!)maar wil natuurlijk om een "eerlijk beeld " te krijgen ook de andere kant horen. Daar gebeurt dan bij mij natuurlijk precies hetzelfde……Het woord en de beleving van de een tegenover het woord en de beleving van de ander; er is vaak geen uitkomen aan. Er is geen extern hard bewijs. Wij zullen de waarheid zeer waarschijnlijk nooit weten. Soms heeft het geen zin je ermee te bemoeien….Als je dan eigenlijk al een "fan’of een "anti-fan’ bent van een of andere partij, dan is de hoop op het vinden van de echte waarheid natuurlijk nog onwaarschijnlijker…. "Laat niemand van u moeten lijden als een bemoeial", zegt de apostel, en, daar zit waarheid in. Maar soms willen wij zo graag dat het weer goed komt tussen mensen. Dat is een goede motivatie, maar, misschien moeten wij dan ook wel eens proberen om het weer goed te krijgen, zonder dat per se de waarheid naar boven komt…? Zo heb ik zelf wel eens in een bemiddelingspoging voorgesteld aan beide partijen om het "gewoon zo te laten" (soms is er niet sprake van echte leugen, maar is gewoon de beleving anders, zelfs tegengesteld…). "God weet toch hoe het zit!", Zei ik toen wat naïef. Nee, zij wilden weten hoe het zat en per se de waarheid naar boven hebben.…..Wij zijn het nooit te weten gekomen. De waarheid kwam nooit naar boven.

Hoe minder mensen zich met die Jacksonzaak hadden beziggehouden, hoe beter het geweest was. Hoe minder publiciteit, hoe beter; voor alle partijen. Maar ja, we zijn ook wel nieuwsgierig….

Ds. Ed Meenderink

HOME