UIT DE STAF VAN EEN HERDER

BEVRIJDEND AUTOMATISME…..

"Alzo is het Koninkrijk Gods, als een mens, die zaad werpt in de aarde, en slaapt en opstaat, nacht en dag, en het zaad komt op en groeit, zonder dat hij zelf weet hoe. De grond brengt vanzelf vrucht voort….." - Marcus 4:26-29

Van iemand kreeg ik een beker, met een leuke vrije vertaling erop van 1 Petrus 5:7:

"Goede morgen, hier is God! Ik zal mij bemoeien met al je zorgen vandaag. Ik heb jouw hulp niet nodig – dus; een goede dag gewenst. Ik hou van je!"

"Ik heb jouw hulp niet nodig…". Toch doen wij – gelovigen – dat maar al te vaak juist wel. Wij "helpen God een handje" en verbazen ons vervolgens, dat wij – ondanks geloof en gebed – toch vol spanning en zorg zitten! "Ik bid er toch voor, dominee, maar ik lig er toch wakker van….". Ja, maar wat doe je dan in dat gebed? God een handje helpen? God van alles voorschrijven – subtiel misschien – hoe wij denken, dat Hij onze problemen moet aanpakken? Of, God willen overtuigen van de grootte en ernst van onze nood? Jezus zegt, dat wij, als wij bidden, wij niet moeten zijn als de heidenen, die menen om "hun veelheid van woorden" verhoord te worden. (Mt.6:7). Het Griekse woordje duidt op konstante herhaling van hetzelfde. Nu zegt onze Heer elders, dat wij wel degelijk steeds weer voor hetzelfde mogen (moeten!) bidden. Het gaat hier dus om wat anders. De heidenen, die God, de Vader, niet kennen en niet weten van Zijn volmaakte zorg en liefde voor ons en de hele schepping, menen, dat de Almachtige God hun problemen niet kent, snapt of serieus neemt; ja, dat God onverschillig is. Zij moeten Hem overtuigen, de ernst van hun zorgen, noden en problemen doen inzien, hopende dat Hij dat begrijpt en naar hen zal omzien. Jezus zegt: "Dat hoeven jullie helemaal niet te doen; God weet wat jullie nodig hebben; zie maar naar de musjes en zelfs het gras op het land; God zorgt voor alles in de schepping! Dat weten jullie; jullie kennen de Vader…" Als je dat hele gedeelte in Mt.6 over het gebed nog eens goed leest, dan krijg je de indruk, dat Jezus zelfs suggereert, dat de kinderen Gods helemaal niet bidden om zulke zaken; eten, drinken, leven, kleding, etc.(de levensbehoeften). "God weet dat gij dat alles van node hebt…", zegt onze Heer. "Als jullie dan gewoon eerst het Koninkrijk der hemelen zoekt en je als eerste doel bezighoudt met de ware dingen van het leven en het ware doel van je bestaan op aarde(en dat is dus niet; eten, drinken, werken, kleden, etc.), dan krijg je al die dingen gewoon bovendien". Het bidden om deze dingen loochent dus eigenlijk die waarheid, dat God weet wat wij nodig hebben…en, dat wij het – indien wij eerst de echte zaken zoeken – vanzelf krijgen ! Dat is vertrouwen. Dat is geloof. En, bidden moeten wij in geloof en vertrouwen, anders heeft bidden geen zin, tenzij wij dat eerst eerlijk toegeven; "Heer, daar ik mij vreselijk zorgen maak om mijn levensbehoeften, beken ik U eerst, dat ik u niet vertrouw, dat u voor mij zorgt. Eigenlijk denk ik dat mijn dagelijkse zorgen U koud laten en dat U geheel niet weet wat er allemaal in mijn leven ontbreekt en fout gaat. Ik weet dat dit niet goed is; vergeef mij, of, Heer Jezus, kom mijn ongeloof te hulp!" Maar dat eerlijke gebed hoor ik maar weinig onder christenen, hoor… God wil Zich door ons "laten verbidden". Ja, zeker, dat is bijbels, maar God heeft ons niet nodig om Hem te overtuigen van onze nood! Dat getuigt van wan-trouwen en een raar godsbeeld. Soms is niet-bidden, meer gebed als wel bidden….Soms zit er achter een niet-gebed, meer geloof als achter veel gebed….Hoewel de Bijbel ons toch oproept tot het volhardend gebed en het blijven bonken op de deur van de Rechter…

Het zaad komt "vanzelf" op, zegt Jezus. In het Grieks staat er zo leuk: "automaté". Heel het Universum, heel het dierenrijk leeft en bestaat vanwege deze automatische, vanzelfsprekende voorzienende kracht van God, alleen het mensje meent dat het anders is en zit vervolgens in de zorgen en d e spanning….

Mijn vrouw heeft een beetje slechte ervaringen met de wijze waarop ik ons anker van ons bootje vastleg…sinds ik het een keer verprutst heb en wij midden in de nacht ons bed uit moesten en de zee in om op het nippertje de boel te redden, komt ze steeds weer, als wij op een eilandje overnachten, haar bed uit om te controleren of alles nog goed gaat…Rustig slapen vol vertrouwen is er niet meer bij…

Wij geloven ook wel dat dat zaad van God vanzelf opkomt en groeit door Gods alvoorzienende Kracht in het heelal, maar wij slapen toch niet altijd zo diep en rustig; ja, soms worden wij midden in de nacht wakker, en gaan toch nog even ons bed uit om te controleren of alles wel goed gaat met dat zaad….wij menen, dat God het zonder ons toch echt niet kan. Wij vertrouwen het zaakje niet…..wij helpen God een handje. Dat koste Uzza al zijn leven, toen hij – ondanks het verbod – toch meende dat God hem nodig had om de heilige ark op te vangen toen de ossen slipten….Wat is uw heilige ark?

Er is een "bevrijdend automatisme" in Gods schepping! Een levensvernieuwende "vanzelfsprekendheid!"

Gods zegen,

Ds. Ed Meenderink

HOME