SAMEN DELEN

Klaaske verhaalt....

Kerstpost…..

Het zal nu zo'n tien jaar geleden zijn, dat ik eens, op een koude decemberavond, op de bus stond te wachtten. Ik moest naar een vergadering en was al een beetje laat. Omdat de bus nog steeds niet in aantocht was nam ik plaats op het bankje en bekeek de kerstpost in mijn tas, die ik bij mijn vertrek nog snel uit mijn brievenbus had gehaald. Juist op dat moment kwam een man bij mij in het bushuisje staan. 'Is de bus van 'tien over' al geweest?' vroeg hij mij. Ik schudde van nee en antwoordde: 'Hij is of erg laat, of ik heb 'm gemist.' Terwijl ik de kerstkaarten weer in mijn tas terugdeed, glimlachte de man. 'Kerstpost,' zei ik en hij knikte begripvol terug. De man had een Arabisch uiterlijk, en het flitste door me heen dat hij, gezien zijn mogelijke achtergrond misschien geen kerstfeest vierde.

'Krijgt u ook elk jaar zo veel kerstpost?' probeerde ik. 'Jawel,' antwoordde hij in prima Nederlands, 'mijn vrouw en ik sturen de beste wensen voor het nieuwe jaar aan onze families en vrienden. Maar ik ben als moslim opgegroeid en ken de betekenis van het kerstfeest niet goed.' 'Dan viert u zeker wel andere feesten?' vroeg ik hem, want ik had gehoord van de Ramadan en Suikerfeesten die ook in onze stad steeds vaker werden gevierd. Met een onverwachte openhartigheid vertelde hij mij toen dat hij als moslim was grootgebracht maar zich thuis eigenlijk nooit echt had verdiept in de geschiedenis van de Islam. Hij kende wél verhalen uit de oude tijd die veel indruk op hem hadden gemaakt, zoals de geschiedenis over de aartsvader Abraham, die zijn zoon Izaäk moest offeren. Er was in Amerika een televisie-serie over gemaakt, en daarvan had hij enkele afleveringen gezien. 'Een prachtige serie, mevrouw, over het leven van Abraham en zijn families. Ze leefden in tenten en trokken door de woestijn…' Hij vertelde ook, dat hij tot zijn grote spijt het slot van de serie gemist had. 'En ik had toch zo graag willen weten hoe het is afgelopen…' Nu had ik toevallig niet alleen die serie gezien, maar ik kende de verhalen ook uit de bijbel, dus ik kon op dat moment aan hem uitleggen hoe God in het begin een heel mooie aarde gemaakt had, voor de mensen om hier op te wonen. En dat die eerste mensen, Adam en Eva, in dat mooie paradijs de fout hadden gemaakt om een grote zonde te begaan, waardoor al het mooie werd verstoord en het tussen hen en God ook niet meer zijn kon als in het begin. Maar dat God toch zo heel veel van de mensen bleef houden en ze trouw bleef bijstaan. Dat kun je in alle verhalen die in de bijbel staan, terugvinden. Zoals in het verhaal van Abraham, die getrouwd was met Sara en op hoge leeftijd nog altijd kinderloos was. Abraham werd door God gezegend. God vertelde aan Abraham dat ze toch een zoon zouden krijgen en dat hun nakomelingen net zo ontelbaar zouden zijn als de sterren aan de hemel. Maar de tijd verstreek en omdat Abraham en Sara steeds ouder werden, verwekte Abraham buiten Gods wil om, een zoon bij de hulp van Sara, Hagar. Het jongetje werd Ismaël genoemd. Dat ze buiten Gods bedoeling om gehandeld hadden zagen ze pas in, toen Abraham en Sara samen een zoon kregen, die zij Izaäk noemden. Izaäk was de zoon die God voor hen bedoeld had! Ismaël en Izaak speelden in het begin als broertjes met elkaar. Totdat Hagar en Ismaël samen vertrokken.

Maar God's liefde bleef bestaan voor beide jongens, zoals Zijn liefde ook uitgaat naar alle mensen. Beiden zouden zij Gods zegen verder in zich dragen en vele nakomelingen krijgen. Via Izaäk waren dit de Israëlieten en via Ismaël het Arabische volk.

Maar moest Abraham later écht zijn zoon Izaäk offeren?' vroeg de man aan me. 'Dat is toch het ergste wat je van een vader kan verlangen?!' En hij vertelde dat hij en zijn vrouw hun kleine zoontje nog niet zo lang geleden waren verloren….. De pijn van Abraham kon hij zich dus heel goed indenken. Wat was de man blij toen ik hem kon vertellen dat God het 'offer' van vader Abraham en zoon Izaäk (die zich ondanks zijn jonge leeftijd in gehoorzaamheid aan God overgaf) niet door liet gaan. God was overtuigd van de liefde en overgave die hij bij deze vader en zoon had gezien. En God beloofde aan Abraham dat Hij eens Zelf voor een 'offerlam' zou zorgen om heel de mensheid te redden. (*)

Om de mensen te helpen een goed leven te leiden had God in die oude tijd namelijk wetten gegeven. Maar het bleek dat deze wetten veel te moeilijk waren om zich er goed aan te houden. Daarom besloot God om de wet zélf te 'vervullen' voor alle mensen. God gaf zelf Zijn Zoon om alle mensen voorgoed te redden van de dood die het gevolg is van al het kwaad in de wereld. Jezus kwam, nu zo'n 2000 jaar geleden, naar de aarde als een kleine baby, en leefde hier als een mens, net als wij. Hij ervoer vreugde, verdriet, angst en pijn. Zo dichtbij kwam God naar ons toe!

Die oude 'wetten', voorschriften, zijn nog steeds goed hoor. Ze helpen mee om een goed mens te zijn. Maar goede daden alleen helpen je niet om bij God te komen. We kunnen zijn Liefde en een plaats in zijn vaderhuis niet 'verdienen'. Hij schenkt het ons! Daarom vieren wij kerstfeest! Jezus werd geboren om het voor altijd goed te maken tussen God en de mensen!

Terwijl ik zo met hem stond te praten begonnen de ogen van de man steeds meer te stralen, en toen de bus eindelijk in de verte naderde, zei hij: 'Mevrouw, begrijpt u nu waarom die bus zo veel te laat is gekomen?' Hij liet het me niet raden maar gaf zelf antwoord: 'Zodat u mij dit alles kon vertellen!'

Dit is waar gebeurd.

Het is niet waar dat er strijd moet zijn tussen verschillende volkeren.

We komen immers allemaal van dezelfde oorsprong en we zijn door Hem, God, onze Vader, gekend! Niemand is een vreemdeling voor Hem.

Maar velen kennen Zijn Naam (nog) niet…..

God die ons zo oneindig lief heeft, zond Zijn Zoon Jezus Christus zodat iedereen die in Hem gelooft, niet verloren gaat maar in eeuwigheid mag leven in Zijn Liefde en nabijheid. Ook nu al, hier op aarde!!!

Misschien wil jij Hem beter leren kennen?

Als je dat écht wilt, laat Hij zich vinden!

Gezegende Kerstdagen toegewenst!

Klaaske.

(*)Lees eens in Genesis 22:2, Genenis 22:4, en Hebreeën 11:18,19.

Deze pagina is bestemd voor jouw pennenvruchten of hersenspinsels, die je graag met anderen zou willen delen.
Je kunt ze per email aan mij doorgeven, door boven in het menu (aan de linkerkant van deze pagina) op de brievenbus te klikken.

HOME