Ingezonden door Gerrit Kloos

Leven van Genade

Geloven is: met lege handen,
je wenden tot de troon van God.
En dat is heus niet zo eenvoudig,
je regelt liever zelf je lot.
Je vindt het fijner om te komen,
met tekenen van eigen kracht:
je vroomheid en je goede werken,
de zegen die je daar door bracht!
De trouw waarmee je anderen diende,
en pal stond voor de goede zaak.
Je ijveren voor een betere wereld,
het bouwen aan je levenstaak…..
Je van Gods gunst afhankelijk weten?
Het lijkt zo kinderlijk gezegd.
Je weet toch zelf een vuist te maken,
genade ruil je graag voor recht!

Toch blijken juist die volle handen,
de grootste hindernis te zijn,
bij 't zoeken naar geloofsverdieping,
want ze beperken het terrein,
van Gods directe openbaring,
en schakelen zijn almacht uit.
Hoe kan je in zijn rijkdom delen,
als jouw bezit zijn inbreng stuit?
Geloven is: je overgeven,
maar wel vanuit de zekerheid,
dat God alleen te doen wil hebben,
met handen die zich wagen wijd,
voor zijn genade open stellen,
en van al 't eigene ontdaan,
bereid zijn Hem in alle dingen,
gewoon zijn gang te laten gaan.
Want pas als God je krachten bundelt,
en zelf je doen en laten richt,
komt heel je mens-zijn tot ontplooiing,
en krijgt zijn heil een nieuw gezicht.