Blijkbaar kon Jezus toch wonderen doen in zijn eigen stad. Er staat in dit stukje dat de mensen zelfs God vreesden en verheerlijkten. Maar wat doen we met het wonder?

Door bepaalde momenten in je leven kun je flink wat schade oplopen in je lichaam, of je geest, en in beide gevallen kun je er niets meer aan doen. Doktoren en wetenschappers in deze tijd, vooral in de Westerse wereld, zijn steeds meer ontwikkeld met een groeiende medische kennis. Maar wat doe je met gebeurtenissen die in het verleden zijn gebeurd, die trauma’s teweegbrengen die vaak onherstelbaar zijn? En wat is eigenlijk erger, een lichamelijke of een geestelijke kwaal? Soms kan een mens beter met een lichamelijke handicap leven dan met zonden gedaan in het verleden.

Alhoewel Jezus deze zonden kan vergeven kunnen wij deze ervaringen en pijnlijke herinneringen niet altijd vergeten. En er is er één die ons daar graag aan wil herinneren.

Jezus kan echter niet alleen zonden vergeven die in het verleden zijn gedaan, maar Hij wil ook ons leren vergeten. Soms is het zo moeilijk om dingen te vergeten die ons zijn aangedaan, of die wij anderen of onszelf hebben aangedaan, dat het een zware last kan worden die je absoluut zelf niet kan tillen. Het vooruitzicht dat Jezus ons zowel lichamelijk als geestelijk kan genezen is hoopvol. Maar de nadruk die Jezus legt op de zonden die kunnen worden vergeven voordat Hij deze man geneest, is iets om over na te denken. Is de geestelijke genezing niet belangrijker dan de genezing van ons lichaam? Wat doen we met een gezond lichaam als onze geest verrot is en lamgeslagen? Wat doen we met het vooruitzicht dat Jezus ons straks een lijfelijk nieuw lichaam zal geven dat net zo volkomen zal zijn als dat van Hem? Maar om dat te krijgen zul je eerst geestelijk genezing moeten ontvangen. Zul je moeten ervaren welke rust God je kan geven van de druk van het verleden en de pijn van het heden in je hoofd. Net nog kwam ik een Chinese man tegen die ik al anderhalve dag zie met zijn hoofd gebogen naar beneden, naar de grond. Wat maakt die man allemaal mee? Hoeveel mensen lopen er in Nederland niet met een geestelijk hoofd naar de grond gericht? We zijn soms een eilandje in deze wereld met koppige mensen die de vrijheid bij anderen willen verkondigen en overal over mee willen praten. Maar wat als die vrijheid diep van binnen niet bij onszelf aanwezig is? Wat als we continu wijzen op de kerk die in het verleden niet zo was als zij hoorde te zijn. Met al dat wijzen gaan we onszelf voorbij, en ook Jezus.