Isolement
eenzaamheid
niet herkend
uur noch tijd.

Afgesloten deuren
ruimte zonder licht
gevangen in een spinnenweb
alles is hermetisch dicht.

Niemand die er naar je luistert
verborgen in je eigen cocon
ingeweven, vastgekluisterd
niemand die je horen kon.

Lachen, praten
van binnen huilen
slapen, eten
waar kan ik schuilen?

Bij God de Vader
Hij is jouw Heer.
Ik kom Heer Jezus
ik kan niet meer.

IEMAND
Jezelf isoleren kan soms een stukje zelfbescherming zijn.
Je overal voor afsluiten, niets meer verwachten, niets meer voelen en niets meer willen. Voor een bepaalde periode kan dat nodig zijn.
Maar toch mag je ook in die periode blijven weten dat er een andere tijd komt, ook al kun je het jezelf absoluut niet voorstellen. Toch is het zo.
Kijk maar naar een vlinder. Hij is niet altijd zo mooi geweest. Eerst zat hij helemaal opgesloten in een cocon, net als jij nu misschien wel.
Maar ook voor die vlinder is er
een andere tijd aangebroken, een tijd mooier dan ooit tevoren. Maar er was wel tijd voor nodig. Hij moest zelf uit z'n cocon kruipen, een rups worden en daarna werd hij pas zoals God hem uiteindelijk had bedoeld. Dat ging allemaal niet vanzelf. Maar het is hem gelukt, samen met de Heer.
Die hoop is er ook
voor jou.
En God wil je daar bij helpen, Hij kan het.