O Heer, m'n kinderen
ik kan ze niet beschermen
ze gaan hun eigen weg
wilt U zich over hen ontfermen?

Wilt U hen steeds weer gadeslaan
overal, op al hun wegen
ik kan niet met hen medegaan
ik moet ze nu uit handen geven.

Als ze de verkeerde keuzes maken
wilt U ze toch weer dragen
Uw liefde aan hen blijven geven
ook als ze er niet om vragen?

En als ze U de rug toekeren
wilt U geduldig blijven kloppen
op de deuren van hun hart
ook als U niet wordt verwacht?

Dank U Heer, U bent hun Vader
zelfs al lijkt het of U talmt
ook al zullen stormen woeden
niemand rooft ze uit Uw hand.

IEMAND
Wat is het moeilijk om onze kinderen los te laten.
Maar het is een grote troost en zekerheid om te mogen weten dat er Iemand is die
onze kinderen nooit loslaat. Ook al gaan ze hun eigen weg. God, onze Vader blijft
hen in liefde gadeslaan op al hun wegen. Daar mogen we op vertrouwen en nergens zijn ze zo veilig als in Zijn hand, ook als ze het zelf (nog) niet beseffen of (nog) niet kunnen of willen weten.
Wij, als moeders, mogen voor hen bidden en vooral van hen houden en dat is
genoeg!