Herfst

Bladeren die dwarrelen
en dansen heen en weer
ze ritselen en fluisteren
de naam van onze Heer.

Ze danken Hem voor 't leven
dat Hij aan hen gaf
voor kleuren en voor schoonheid
die er in hen was.

Voor het wisselen der seizoenen
voor het komen en het gaan
voor de schoot van moeder aarde
waar ze weer tot stof vergaan.

Voor het ontstaan van wéér nieuw leven
uit wat dor leek, droog en dood
voor die hoop aan ons gegeven
o mijn God, wat bent U groot!

 

 

IEMAND
We zouden soms zo graag een blauwdruk van ons leven willen hebben. Eigenlijk hoeven we alleen maar naar de natuur te kijken om te zien hoe ons leven zal verlopen.
Het is een komen en een gaan; ups en downs; eb en vloed; leven en dood.
Maar daar blijft het niet bij, dat is duidelijk, zeker als we oog hebben voor de natuur.
Herfst is een prachtig seizoen, maar laat ons ook de eindigheid van ons bestaan zien.
Tegelijkertijd mogen we weten dat de dood niet het einde is. Al lijkt alles afgelopen en kunnen wij met onze mogelijkheden het nieuwe leven nog niet zien, toch is het al in de kiem aanwezig. En met die hoop in ons, mogen we vol vertrouwen in de toekomst zien.