Deze pagina gaat over onze ouwe Mickey, dat is onze valkparkiet. Hij is al heel oud en de eerste paar jaar van zijn leven woonde hij ergens anders. Hij staat nu naast mijn kooi en ach…dat is wel gezellig. Maar dan moet hij niet per ongeluk ontsnappen en rond gaan vliegen, want dat vind ik doodeng. Vliegende vogels….daar heb ik het niet op.

Ik schijn ook te vliegen, zeggen ze, maar dat is toch anders hoor, ik ben tenslotte een papegaai.

Gelukkig komt Mickey nooit uit zijn kooi, maar ook hij heeft een lekkere grote kooi, dus genoeg ruimte om rond te huppelen.

Hij kan ook aardig gillen af en toe, maar dat doet hij alleen maar als hij heel blij is.

Mickey is helemaal verzot op Dorus, onze kat. Als hij die rond ziet lopen, dan reageert hij altijd en niet zo zachtjes ook.

En als Macho onze hond aan het spelen is, doet Mickey ook mee op zijn manier, met z’n stemmetje dan.

Verder is hij wel rustig hoor en lief, maar hij houdt er niet van als je met je vingers bij z’n kooi komt, wel met je gezicht, dat vind hij wel leuk.

Mickey ziet er nog steeds heel mooi uit en vooral dat grappige kuifje vind ik zo leuk. Als hij bang is of schrikt, dan staat dat recht overeind.

Ach ja, zo doen we allemaal iets als we bang zijn, want dat gebeurt natuurlijk wel eens. Wij zijn tenslotte ook maar vogels.