|
Zo, nu ben ik eindelijk aan de beurt. Maar ja, wat moet ik over mezelf vertellen? Alles staat eigenlijk al in het bovenstaande gedicht, dus toch ook een ode aan mij hè? Ik ben het ook wel waard hoor. Om te beginnen ben ik heel erg duur in aanschaf, wel rond de fl. 1000,-- Dat kwam ook omdat ik nog heel jong was. Ik kon nog niet eens op een stok zitten en zelf eten kon ik ook nog niet. Dat heb ik allemaal van m'n vrouwtje geleerd. Zij heeft me toen ook gevoerd, net als een baby. Nee, geen fles hoor, maar wel met een klein lepeltje, om de paar uur. Daarom ben ik nu ook zo tam. Ik weet eigenlijk niet beter of ik ben hier altijd geweest en het vrouwtje is nu mijn partner. Soms ben ik wel eens een beetje verliefd op haar.Dan ga ik haar ook voeren. Ja, voor wat hoort wat. Ze heeft mij toch ook altijd gevoerd toen ik klein was. Nu niet meer natuurlijk, ik ben nu volwassen en lekker niet gekortwiekt. Het hele huis is mijn terrein, alhowel ik niet overal op mag zitten. Ik heb nl. een hele scherpe snavel en knagen vind ik best wel leuk, maar Cobi niet. Dus soms doe ik het stiekem, als ze even niet kijkt. En ik ben ook gek op haar planten, wat kan ze dan boos worden. Trouwens als ze echt boos wordt heb ik wel respect voor haar hoor, want dat vind ik niet leuk. Weet je, ik ben ook een echte uitslover. Als er visite is word ik heel druk en dat betekent dat ik ook direct aandacht krijg, daar is het tenslotte om te doen. Maar uiteindelijk moet ik dan toch weer in m'n kooi, omdat ik teveel aandacht vraag, begrijp je dat nou? Wat is er nou leuker dan aandacht krijgen, daar ben ik toch voor? En kletsen dat ik kan, ik klets de oren van de kop van 't baasje en vrouwtje. en zingen vind ik ook heerlijk. Natuurlijk imiteer ik ook de juiste stem, een zware, die bij het baasje past of de hogere stem van het vrouwtje. Ik heb veel plezier in praten en ik begin al zo gauw als ik wakker word. Er zijn nog veel meer dieren hier in huis, maar die zeggen niets. Nou nee, dat is niet echt waar, de katten, die kunnen zo'n gek geluid maken, miauwen noemen ze dat. Natuurlijk doe ik dat ook na. Dan begint Cobi heel hard te lachen, waarschijnlijk lijkt het nergens op. Maar ik miauw er lustig op los hoor. Trouwens, ik kan ook lachen hoor. En als er iemand niest zeg ik netjes: "Gezondheid." Dus zoals je ziet, ben ik een nette opgevoede papagaai. Je schijnt heel consequent te moeten zijn om een papagaai op te voeden. Nou 't zal wel, ik ben gewoon goed zoals ik ben. Je begrijpt dat het hier een gezellige boel is, ik verveel me niet gauw hoor, aandacht genoeg en ze houden echt veel van me. Dat kan ik heel goed merken en dan geef ik zo'n klokkend geluidje, dan kunnen ze alles met me doen. Ik houd er ook van om acrobatische toeren uit te halen. O ja, nog iets dat ik zo leuk vind, Cobi heeft zo'n leuk spelletje bedacht, slingerdeslang. Dan lig ik ondersteboven op haar hand en dan slingert ze me heen en weer, héééééééééérlijk vind ik dat…. Ik zal maar stoppen om over mezelf te vertellen. Je mag Cobi altijd mailen als je meer over mij wilt weten, dat vindt ze echt wel goed. O ja, ik noem haar ook gewoon Cobi en het baasje noem ik baasje en ik kan de namen zeggen van al de dieren. Ik weet precies hoe ze allemaal heten. Ze krijgen ook wel eens van mij op hun kop. Dat doe ik gewoon na, want ze zijn ook wel eens ondeugend hoor, net als ik. En als ik bang ben roep ik heel benauwd: "Cobi, Cobi." Want zij hoort er gewoon altijd te zijn. Ga nu maar gauw de foto's bekijken van mij, want ik mag er best zijn. Dag hoor! Klik op onderstaande thumbnails om de fotootjes in het groot te kunnen zien.
|
