bij
DE CHINCHILLA'S
En
dan zijn nu de chinchilla's aan de beurt. Heb je wel eens een chinchilla gezien?
Die diertjes zijn echt mooi hoor en zo lekker zacht……. Natuurlijk heb ik dat
nooit mogen voelen, daar schijnt m'n snavel te hard voor te zijn, misschien
vertrouwen ze me niet helemaal. Maar Cobi zegt altijd dat de vacht van een
chinchilla zo héérlijk zacht is. Zelfs zo zacht dat ze er bontjassen van maken.
Nou zeg, hoe vind je dat, het idee… een bontjas van een chinchilla. En weet je
hoeveel chinchilla's ze nodig hebben voor één jas? Wel honderd……ach arme
beestjes, daar moet je toch niet aan denken. Maar onze chinchilla's worden daar
niet voor gebruikt hoor, die worden alleen maar lekker vertroeteld. Ze wonen in
een hele hoge grote vogelkooi met allemaal zitplankjes. Het is een echt
gezinnetje, vader, moeder en 2 kinderen. 1 kindje is overleden, die was niet
helemaal gezond, maar dat is al weer lang geleden hoor. Nu leven ze heel
tevreden met elkaar.
Chinchilla's zijn ook zo
lief als ze kindjes krijgen. De vader helpt dan echt mee om de jongen te
beschermen. Hij let op dat ze niet op een te hoog plankje klimmen, zodat ze
zouden kunnen vallen. Ook de moeder is zo verstandig als ze moet jongen, dat ze
beneden op de bodem van de kooi gaat zitten. Eigenlijk vindt ze dat helemaal
niet leuk, want de chinchilla's zitten altijd helemaal boven in het hok te
slapen op een hoopje bij elkaar. Cobi, ons vrouwtje, was al zo bang dat de
moeder daar zou bevallen en dat de jongen dan naar beneden zouden vallen. Maar
nee hoor, de moeder was zelf zo wijs om beneden in het hok te gaan zitten. En ze
wachtte met bevallen tot Cobi uit bed was. Ze wist niet wat ze zag, zo'n klein
friemelend nat hoopje, ze dacht eerst dat het een muis was of zo. Toen bleek het
een net geboren chinchilla te zijn en er kwamen er toen nog 3 achteraan, mooi
hè? Ja, want weet je wat zo leuk is. Cobi dacht al dat één van de
chinchilla's zwanger was. Ze ging er mee naar de dierenarts voor alle zekerheid
en die zei dat de chinchilla helemaal niet zwanger was. Wel dus, want waar
kwamen anders die 4 kleine friemelende natte hoopjes vandaan? Ach, het was zo
lief. Maar eerlijk gezegd heb ik me dat allemaal laten vertellen hoor, want ik,
Nikita, de grijze roodstaartpapegaai bestond nog niet eens. Kun jij je dat
voorstellen dat IK er nog niet was? Nou ik niet hoor, maar het schijnt wel zo te
zijn. Maar….nu de chinchilla's groter zijn ken ik ze allemaal, behalve
natuurlijk die ene die is overleden. Een paar keer per week worden de
chinchilla's naar de kattenkamer gereden met kooi en al. Dan mogen ze daar
lekker even hun pootjes strekken, dat hebben ze hard nodig. Want eigenlijk horen
ze door de bergen te rennen en te springen in Zuid-Amerika. Maar ja, die hebben
we hier niet.
O ja nog iets, chinchilla's
zijn nachtdieren en slapen overdag, dus voor kleine kinderen is er niet zo veel
aan. De diertjes worden wakker als de kinderen naar bed gaan. Maar ze zijn wel
erg nieuwsgierig hoor en willen alles zien en reageren snel als je bij hun kooi
komt.
Dus je ziet het,
chinchilla's zijn hele lieve zachte diertjes. Ze houden er niet van om stevig
beet gepakt te worden, maar ze vinden het wel leuk om over je heen te lopen en
dan mag je ze wel even aaien hoor. Ik natuurlijk niet, maar daar heb ik geen
behoefte aan, ik heb immers Cobi, dat is mijn maatje. De namen van onze
chinchilla's zijn: Shauna, Sylvester, Amber en Iris.
Ik hoop dat je nu weet wat
een chinchilla is en als het je nog niet duidelijk is, bekijk dan de foto's maar
eens goed onder aan deze bladzijde. Als je er op klikt worden ze vergroot.
Veel plezier hoor.
Nikita
© Dreamwork Designs - 2002
